zaterdag 28 november 2015

Onbekend: het Nuilerveld

Zelfs echte Drenten kennen het vaak niet: het Nuilerveld. Het is een klein natuurgebied oost van Pesse waar je achteloos langs rijdt, want er is weinig te zien.

Tot je de auto of fiets parkeert en er doorheen gaat banjeren.
Ik was er al eens met Marlous geweest en vond toen zonnedauw, wolfsklauw en wat niet meer.

Gisteren was ik er met Henny. Het was wat guur, maar wel droog, en op het eerste gezicht leek er weinig te beleven.
Dat is zo, tot je écht om je heen gaat kijken....

Kijk daar: de rode (of dove, dat weet ik niet) heidelucifer, helemaal alleen....


Oh, en hier dan: het rode bekermos!



Krijg nou wat: hier staat nog veel meer!


Als je maar dicht genoeg bij komt,
ontvouwt zich een adembenemend landschap voor je ogen.


Ook als je verder weg kijkt, trouwens...


In het best wel natte terrein vonden we een dassenburcht.
Een pijp stond half onder water, maar deze ligt hoger en is droog.
Aan de sporen kun je zien dat de dassen deze pijp die nacht nog gebruikt hebben 
(de nacht daarvoor had het pijpenstelen geregend, waardoor oudere sporen gewist waren).


Een onooglijk zwammetje. Ik ben toch maar even wat gaan speuren.
Ik kwam de naam Oranje mosbekertje tegen.
Ik vind dat het die is ;-)

Mooi, niet?


Laat in de middag kwam de zon een beetje in beeld,
maar toen moesten we helaas terug.

Grote schoonmaak

Vanmiddag appte Freddy of hij de nestkastjes tegenover ons huis ook zou schoonmaken.
'Mag wel', antwoordde ik, en ik ging meteen naar buiten. Met z'n tweeën is tenslotte leuker dan alleen...

En zo gingen we samen de kastjes in de Boslaan langs.
Ik vroeg hem of het nu niet vervelend was voor de vogels. Immers: ze slapen ook buiten de broedtijd in de nestkastjes, waar ze lekker droog zitten.

Freddy legde uit dat dat wel zo was, maar dat de kastjes vaak vol ongedierte zitten en dat de vogels dan van de regen in de drup raken. Weer wat geleerd!

Wat je dan allemaal niet tegenkomt:

Zo doe je dat


Mezen nestelen onderin de kast,
maar mussen vinden het lastig om steeds omhoog te moeten vliegen.
Zij zorgen dus voor een flinke onderlaag...


Onderin zie je een mezennest zitten.
De ringmussen hebben kennelijk het stel verjaagd en hebben
de kast verder opgevuld.


Hier waren de mussen de eerste bewoners.


Ze hebben van alles gebruikt.


Hmm, ook hier een mezennest onderin...


Hier hebben de mezen de kast voor zichzelf weten te houden.


Naast spinnen en wat vliegen kwamen we ook deze Schorsloopkevers of viervlekschorsloopkevers (Dromius quadrimaculatus) tegen.

Ze zijn heel klein, dat zie je aan mijn vingertop...

De Zaandplatte als horrormolen

We hadden er geen idee van wat er zou gaan gebeuren toen we (de Stichting Vrienden van de Ruiner Molen) lang geleden benaderd werden over filmopnames. Nou, we hebben het geweten!

De afgelopen week was voor de korenmolen De Zaandplatte in Ruinen een heel bijzondere....

Onze molen was het decor van de horrorfilm The Windmill. Vier nachten (horrordingen gebeuren vaak 's nachts) was er een ploeg van zo'n 45 mensen in touw met grime, licht, geluid, decors en accessoires om opnames te maken van een groepje toeristen dat op een molen verzeild raakt en daar minder leuke dingen beleeft.



Een voorproefje krijg je met dit Youtube-filmpje. Pas op: het is nogal bloederig!

Voordat ze konden gaan filmen, moest de 'set' worden ingericht. De Zaandplatte werd omgetoverd tot een oude, verwaarloosde molen, met zeilen die bijna vergaan waren. Je kon zien dat de ploeg vaker met dit bijltje hakte ;-) want de dames van de decors klommen zonder problemen op blote voeten de wieken in om de oude lappen op te hangen.


Het terrein kwam vol te liggen met oude boeren-dingen en ze bouwden een heuse loopbrug waarmee je vanuit het bos de molen kon bereiken.



De eerste filmdagen van de week was het hondenweer: de regen en mist deden volop mee, zoals dat hoort bij horrorverhalen.



De laatste twee dagen kwam de volle maan prachtig aan bod, wat ook weer zijn charmes heeft.



De crew kon zijn gang gaan in en rond de molen, maar als de wieken moesten draaien, was er natuurlijk wel een molenaar nodig. Dus zaten we ineens in de nachtdienst: het filmen gebeurde tussen vijf uur 's middags en vier uur 's ochtends....


Het was een hele belevenis: we stonden er (uiteraard) met onze neuzen bovenop.



Zowel de fotoclub De Wolden als de Fotoclub Tiendeveen waren vertegenwoordigd ;-)


Niek (in het midden) en ik in actie.
Henny maakte de foto.

Zo kregen we een prachtige kijk in de keuken van de filmmakers. Ik heb nooit geweten dat het zo'n precies werkje was. Van een afstand bekeken, lijkt het alsof iedereen wat rond loopt te kneuteren, maar als je eenmaal in de gaten hebt hoe het werkt, zie je wat een gecompliceerd bedrijf dat is.

Het was één grote blubberzooi. Ze hadden stelconplaten neergelegd om te voorkomen dat de auto's in het terrein weg zouden zakken.



 Ook in het bos achter de molen maakten ze opnames.




Pech voor de mannen dat de molen vorige maand net geschilderd was.
Maar ach, welke horrorfreak let daar op....



Een wonder dat er geen elektrische ongelukjes gebeurden...

Achter het raam op de steenzolder zie je het branden.


En nóg een keer....


De opmaakspullen.


Het was perfect horrorfilmweer.

De controle op de set.

De schijnwerpers creëerden in de mist een spookmolen.

De regiekamer, onder een tentje.


Ook bij de staart zouden ze opnames maken.


Oeps.... een vlekje op het oor....


De geluidstechnicus zat comfortabel op de meelzolder.


Best wel een gaaf gezicht...

Donderdagavond was het droog. 


Bert stond in de molen op de eerste rang.


Take 2 (van nog veel meer....)


Knap hoor, hoe acteurs scenes tig keer over kunnen doen en dan steeds weer serieus kunnen blijven kijken.

Het zal wel even duren voordat het land rond de molen weer begaanbaar is.

Er was ook nog ruimte voor andere plaatjes.
Hier het sterrenbeeld Grote Beer in volle glorie

Jan Mansier heeft de foto's gemaakt die bij daglicht zijn genomen. De andere zijn van mij. Die ene waar ik op sta, is door Henny gemaakt.

Meer over de film:

Over het maken van de promotiefilm (de teaser)
Een artikel op De Nachtvlinders






vrijdag 27 november 2015

Taalvraag

Een goede kennis van me legde me deze taalvraag voor:

Wat betekent dit:


Niet stiekem spieken op het internet!!!

maandag 23 november 2015

Drenthenaren, dank jullie wel!!!

Ik was met de fiets naar het Spaarbankbos bij Pesse gereden om daar de omgeving te verkennen. Na anderhalf uur kwam ik erachter dat ik mijn smartphone op het stuur had laten zitten. Wat ik al die tijd in mijn zak had gevoeld, was slechts het hoesje....

Vroeger zou ik in paniek zijn terug gerend. Nu (leeftijd, wijsheid?) maakte ik rustig de wandeling af. Toen ik vertrok stonden er twee auto's op de parkeerplaats. Bij terugkomst waren dat er twaalf. En....
De mobiel zat nog steeds op het stuur.

Kijk, dat is nou Drenthe....





Eens iets anders: navigatie-apps vergeleken

Ik heb vanochtend vijf gratis navigatie-apps, vlak na elkaar de route naar dezelfde bestemming laten uitrekenen. Onderweg stond er een file...