donderdag 15 september 2016

Monumentendag in Hooghalen

Zaterdag waren we allebei druk op onze 'eigen' monumenten: de korenmolen De Zaandplatte bij Ruinen en het huisje op de Benderse Berg in het Dwingelderveld.
Zondag konden we er zelf op uit.

We kozen voor kunst op het landgoed Hiemstrastate in Hooghalen. Kunst en cultuur verenigd op een mooi terrein en in een prachtig huis.

Hieronder een indruk...

De Hiemstrastate, een indrukwekkend huis, nu ingericht als kunstgalerie.


Vanaf het balkon heb je een mooi overzicht over het terrein.


Er is ook een theeschenkerij.
Daar zijn we nog lang niet aan toe...


Deze landende vogel komt vanaf het balkon gezien het best tot zijn recht,
vind ik.


Terwijl de kat lekker ligt te zonnen...


...maakt de familie gans een wandelingetje.
Hier gezien vanuit het perspectief van de ouders....


...en hier vanuit de gezichtshoek van de kuikens. Wat zijn de ouders dan groot!


Twee pinguïns dansen de polka...


...of zo.


Een man en een vrouw.
Kennelijk hebben ze niets met elkaar, gezien hun houding en kijkrichting.
Ja: hun maker hebben ze gemeen, dat wel.


Een elegante danseres...


...dwingt bewondering af voor haar pose.

  
Bij het zien van dit beeld vroegen we ons af hoe
het maken van een bronzen beeld eigenlijk in zijn werk gaat.
Aan het eind van dit artikel staat de link naar een van de vele filmpjes dat dit laten zien.


Naast beeldhouwers van bronzen kunstwerken droeg ook de natuur een steentje bij.




Een waterpartij...


...met een vissertje...


..en een dame...

...die aandachtig de waterlelies lijkt te bewonderen.


En terecht: ze zijn prachtig!


Hier kun je van alles bij bedenken.
Dat mag je zelf doen.


Met twee foto's van deze zonnende schoonheid...


...sluit ik dit artikel af.
Wij zelf genoten in de theeschenkerij nog van iets lekkers :-)


Hier de beloofde link naar een filmpje over het gieten van een bronzen beeld.

woensdag 7 september 2016

Gaatjes in het Mantingerzand

Dinsdagmiddag ben ik er alleen op uit getrokken, richting het Mantingerveld.
Mijn aandacht viel die dag vooral op het kleine.

Ik heb zeker anderhalf uur doorgebracht in een gebiedje te grootte van een flinke huiskamer. Wat ik daar allemaal zag....

Hier gebeurde het allemaal,
Een klein stukje in de zon, uit de wind,
op het eerste gezicht een heel vriendelijk landschap.

 
Ik zag wat bewegen en moest drie keer kijken om te zien wat hier gebeurde.
Had de spin de sluipwesp gevangen of was het andersom?
Het was dus andersom.
De sluipwesp had een spin gevangen en verlamd.
Het achtpotige rovertje had het afgelegd tegen een sluipwespenmoeder
die de spin als voorraadkast ging gebruiken voor haar jong.
Ze liep met het diertje rond te sjouwen.


Op een gegeven moment liet ze de spin liggen en ging als een bezetene de omgeving verkennen op zoek naar een plekje voor fase 2:
het maken van een nest.
Het vreemde was dat ze op een gegeven moment verdwenen was,
de verlamde spin aan haar lot over latend.
Vreemd, zo spilziek is de natuur toch meestal niet...

Aangezien er minutenlang niets gebeurde,
besloot ik verder te lopen.
Ik prentte voor de zekerheid wel de locatie van het spinnetje in mijn geheugen.


Overal zag je holletjes.
Een met een druk belopen oprit...


...halverwege de bouw gestopt...


...met carport...


...onder architectuur (rechthoekige entree)...


...en met een mooie heemtuin eromheen.


Toen ik weer terugkwam bij m'n spinnetje,
zag ik dat de sluipwesp teruggekomen was en inmiddels
de spin al had ingegraven.
Het ei was ook al gelegd, de wesp
was nu bezig om het holletje weer dicht te maken.
Sh... gemist!!!

Het hoopje zand was alweer bijna verdwenen.


Hier is het gat gedicht en is de wesp druk bezig om
alle sporen te wissen.

Zij gebruikt een jeneverbes als wals!

Dit is een filmpje waarop je haar druk bezig ziet.

Toen ik wat om me heen zat te kijken,
zag ik nog een andere soort lopen.
Die was ook druk bezig.

Een tijdje later ging ik weer verder, op zoek naar nog meer leuke dingen.

De heide staat prachtig te bloeien.
De lijsterbessen dragen dit jaar enorm veel vruchten.


Als je goed kijkt, zie je van linksonder naar rechtsboven
een soort paadje lopen: een bosmierensnelweg.


Op deze animatie (van vijftig foto's) kun je ze zien lopen.
Er loopt er een met een klein groen rupsje te sjouwen.
Richting: naar linksonder.
In die richting moet dus ergens het nest zijn.


Nog een toegift: een libelle (venglazenmaker?),


Drie mieren proberen een dode sprinkhaan mee te nemen.


Een mooi standje: twee vleugels naar voren en twee opzij, dwars gezet.


Een sprinkhaantje, gestreept...


... en een rood exemplaar.

zaterdag 3 september 2016

Het Fochteloërveen

Woensdag hebben we in het Fochteloërveen gewandeld.
Het Fochteloërveen is een groot heide- en veengebied west van Assen.
Je vindt er voornamelijk heide, petgaten en plassen.
Er lopen een paar wandelroutes doorheen waarvoor je vaak laarzen nodig hebt.
Wij hadden geluk: door het mooie weer van de afgelopen weken waren de paden behoorlijk droog. Ik heb mijn sandalen maar twee keer nat gehad...

Het is er heerlijk stil. Het enige wat je ziet bewegen zijn de fietsers, de vogels en de insecten.

Dit gebied is een mengeling van vennen, grotere plassen...


...petgaten, waarvan sommige alweer aardig dichtgegroeid zijn...


...en droge grond met diverse heidesoorten en wat boompjes.

Een graspieper drentelt over het natte veenmos in een petgat
op zoek naar vliegjes en ander snoepgoed.


De stijve ogentroost. Een van mijn favorieten.


De bessen van de vuilboom zijn prachtig scharlakenrood.
De bessen helpen goed tegen verstoppingen, zegt men.
Daar krijg je dus, als je niet oppast, een vuile broek van.
Komt de naam daar vandaan? ;-)


Een ooievaar draait zijn rondjes in de thermiek die
boven de opgewarmde heide ontstaat.


Een houtpantserjuffer.

Het is een prachtig stiltegebied.

Het is weer wespenspinnentijd.
Hier een eiercocon.


Ik vind het lastig om te zien, maar volgens mij zijn dit
twee paapjes.


Een panoramafoto van een pol struikheide.


Het leuke in dit gebied is dat het talloze microbiotopen herbergt.


Neem bijvoorbeeld dit:
een droog stukje waar struikheide en gras op staat,
met daaromheen een kring van veenmos
en daar tussenin...

...tja, hoe zal ik dat eens vastleggen?...


....de cranberry met zijn zure bessen.

Het is een ideaal gebied voor de venglazenmaker,
een van de grotere libellensoorten in Nederland.


Een graspieper.


Een wesp- of tijgerspin bij haar eiercocon.


Toen bij het fietspad kwamen, troffen we daar een Canadees stel dat Nederland aan het doorkruisen was. Ze roemden de kaarten en het afwisselende landschap.
Ze genoten met volle teugen van hun vakantie. 
Leuk om te horen!


Na een laatste blik over dit uitgestrekte gebied
gingen we na een paar uur genieten weer richting huis.
Het was alweer een mooie dag.

Winterse buien rond het Dwingelderveld

Gisteravond zijn we nog naar het Dwingelderveld geweest. Op de fiets heen en terug en daar lekker wandelen. Het was wel spannend: overal om...