dinsdag 29 april 2014

Internet Explorer versie 6 t/m 11: onveilig. Politie adviseert andere browser te gebruiken

De politie publiceerde vandaag het bericht dat er een veiligheidslek in de Microsoft Internetbrowser "Internet Explorer" versie 6 t/m 11 is aangetroffen.
Zij adviseert een andere browser te gebruiken om het internet op te gaan. Ik adviseer natuurlijk om Google Chrome te gebruiken, maar dat wist je al ;-), maar Firefox, Opera of Safari is ook prima.

Vooral gebruikers van Windows XP lopen vanaf vandaag gevaar omdat Microsoft het probleem in Windows XP niet meer oplost.

Je bent gewaarschuwd!

vrijdag 25 april 2014

Roodborsten nestelen in de tuin

Monique had het al gemerkt: de roodborsten waren de laatste weken opvallend veel in de tuin aanwezig. Nader onderzoek leerde dat ze een nestje aan het bouwen waren.
Dat op zich is al heel bijzonder, maar de plaats is helemaal apart...

Even een stapje terug: de dames zijn natuurlijk al weer druk in de weer voor de feestweek. Het thema van de straat is nog geheim, maar wat ik nu wel moet vertellen is dat straatbezems daar een grote rol in spelen. En dan niet zo maar straatbezems, nee: ze worden aangekleed.

Een aantal van die bezems had de eerste fase doorlopen en stond in een hoekje van de tuin te wachten op de volgende stap. Monique had ze tegen het paviljoen aan gezet.

En je raad het al...  de roodborstjes, die volgens de boeken altijd dicht bij de grond broeden, hadden een van de bezems uitgekozen als fundament voor hun eigen huisje.

De foto is van afstand genomen met mijn mobieltje, dus excuses voor de kwaliteit. Op het hoedje van de rechtse pop zie je een bos troep liggen. Dat is het nestje. Mevrouw zit te broeden, dus ik wilde niet dichterbij komen.

Een paar dagen geleden durfde ik dat wel, en toen zag mijn camera drie eitjes liggen. Inmiddels zijn dat er vijf of zes, volgens de boeken...


En zo begint onze tuin steeds meer het het thuis te worden van de wereld om ons heen. Een korte greep van dieren die zich bij ons al voortgeplant hebben:

  1. Vleermuizen onder de nok
  2. Huismussen onder de pannen
  3. Ringmussen in de mussenflat
  4. Merels in het houthok
  5. Spreeuwen in de nestkast aan de overkant
  6. Libellen en waterjuffers in de vijver
  7. Bruine kikkers in de vijver
  8. Talloze waterinsecten in de vijver
  9. Hoornaars onder de pannen
En ga zo maar door.
We verwachten dit jaar ook kikkerdril van de groene kikkers, en heel misshien ook salamanders.
Prachtig toch?



donderdag 24 april 2014

Decisions, decisions (of: ik wou dat ik geen tweeling was...)

Ik volg de laatste paar avonden een training voor het beheer van Google Apps, de bedrijfsvariant van Gmail, agenda, drive, websites en veel meer. Ik ben beheerder van zo'n omgeving bij een opleidingsbedrijfje in Ommen.

Bere-interessant en hoogst stimulerend, en aan de andere kant heel verwarrend, want nu stel ik mezelf vragen als: doe ik het wel goed? Is dit wel slim? Maar als ik het netjes inricht zoals wordt geadviseerd, begrijpen de dames het dan wel? Móet het echt zo anders dan ze gewend zijn? Ja maar....

Na een uur of twee proberen, denken, anders proberen, nog meer denken en nu twee opties inrichten zodat men kan kiezen na een middag erover te praten en ermee te werken, besloot ik iets ontspannends te doen: ik ging een workshop van twee uur bekijken over het werken met Adobe Lightroom, het programma dat ik gebruik om mijn foto's te beheren en te verbeteren.

Heel interessant en hoogst stimulerend (had ik dat al niet eerder gezegd?), en aan de andere kant.... inderdaad: heel verwarrend.

Want: is mijn mappenindeling wel zo handig? Is de manier waarop ik tags (ook wel labels genoemd) indeel wel zo slim?

En ja hoor: ik ging aan de slag met het verplaatsen van een deel van de foto's, met het anders indelen van mijn tags, en daarna wist ik het helemaal niet meer.

Het is fijn en stimulerend om informatie van anderen te krijgen en er mee aan de gang te gaan, maar soms ook hoogst vermoeiend en verwarrend als je jouw eigen systeem dan misschien om wilt gooien.

Dus: toch maar bij mijn oude systeem blijven? Of nu energie erin stoppen en alles omgooien, met het risico dat ik daarna helemaal niets meer kan vinden?

En: dan ook maar geen video's, workshops en training meer volgen, want daar word je alleen maar moe van?

Decisions, decisions....

zondag 20 april 2014

Stadslandschap

De afgelopen week zijn we een paar keer in Den Haag geweest.
Ik had weinig tijd om foto's te maken, maar dit landschap wil ik de lezer toch niet onthouden.
Het is Den Haag, gezien vanaf de 8e verdieping van Ziekenhuis Westeinde.

Mooi hè?
Eronder zie je het regeringscentrum en de kantorenwijk.
(Klik - zoals altijd - op de foto voor de vergroting)



vrijdag 18 april 2014

Het leven is zóóó betrekkelijk....

Het ene moment zit je op de WC, drie seconden later lig je op de grond en kun je niet meer opstaan.

Dat overkwam mijn schoonmoeder woensdag.
Zij is 87 en woont lekker zelfstandig in haar flatje in Zoetermeer. Ze doet nog alles: boodschappen, koersballen, ochtendgymnastiek, koffiedrinken met de wandelclub (vroeger wandelde ze ook, maar dat is nu een beetje veel van het goede), "eten bij de buren" en tochtjes maken met De Zonnebloem. Een keer per week komt de hulp. Die komt het bed verschonen en stofzuigen. De rest heeft mijn schoonmoeder meestal al gedaan.

Ze rijdt ook nog auto: boodschappen doen in Zoetermeer en naar haar dochter in Alphen aan den Rijn. Niet naar Drenthe, dat is haar te veel en te ver. En terecht! We hebben genoeg kennissen van onze leeftijd die dat al te veel en te ver vinden (no offence, kennissen!).

We bellen haar vrijwel dagelijks 's ochtends even om te kijken of ze nog leeft. Aan het eind van de dag laat ze bij haar andere dochter de telefoon twee keer over gaan om te laten zien dat ze er nog is.
Daarnaast is ze aangesloten op een alarmsysteem voor ouderen.

En toen ineens, woensdagochtend, ze was al aangekleed en alles, viel ze van de WC. Ze snapte er niets van: haar linkerkant deed het niet meer. Ze drukte op de alarmknop en probeerde via de intercom uit te leggen wat er aan de hand was, maar ze kon geen woorden uit haar mond krijgen, alleen geluid. Op de vraag of ze hulp nodig had, kon ze gelukkig keihard "JA" roepen, waarop er binnen no time een hulpverlener aan de deur stond. Ze kon zelf de deur open doen. Hoe, begrijpt niemand, want haar linkerkant deed het niet meer.

Met toeters en bellen is ze naar Westeinde in Den Haag gebracht. Monique kreeg een telefoontje van de vroegere buurman (hij had altijd de sleutel en was twee weken geleden verhuisd en had in het voorbijlopen politie voor de deur zien staan). Haar zus was door de politie gebeld. Bij ons kwam de politie van Hoogeveen aan de deur, want de instanties kenden onze mobiele nummers niet. De buurvrouw kende die gelukkig wel. Hulde voor die actie!

TIP: zorg altijd dat de juiste mensen weten wie ze hoe moeten bereiken.

Ze bleek na de eerste infarct (dat was het) in de ambulance een tweede aanval gekregen te hebben. Gelukkig werd het daarna niet erger.
Ze kon nauwelijks praten, en haar linkerkant was ongevoelig en verlamd.
Ze is twee dagen (het lijkt een week) op de bewakingskamer van de Stroke afdeling geweest. Geweldige mensen daar!

Per uur verbeterde haar toestand. Het bleek dat haar geestelijke vermogens niet hadden geleden, alleen de motoriek was aangetast. Het praten ging steeds beter, eten en drinken ook, in verdikte vorm tegen het verslikken.

Vanmiddag is ze overgebracht naar Zoetermeer. Lekker dichtbij en gemoedelijk. Ze ligt nu op een normale kamer en heeft alleen nog een vochtinfuus.
Ondanks dat haar gezicht nog deels verlamd is, praatte ze honderduit en had op alles een antwoord. De verpleegster die de intake deed wist niet wat haar overkwam :-)

De rust is nu wat weergekeerd. De kritieke periode is voorbij (hoewel de arts nog spreekt over een hoog risico) en we gaan ons nu op de revalidatie richten.
Het ziet er naar uit dat het meeste weer goed komt. En dat voor een vrouw van 87!
Naschrift: de arts maakte heel duidelijk dat het hier niet om tia's ging, want de gevolgen daarvan zijn binnen 24 uur verdwenen. Het was wel degelijk een herseninfarct.

En het zet je aan het denken: zo maar, binnen een seconde, kan je hele leven veranderen. Natuurlijk: je wéét het wel, en je hebt het ook van nabij meegemaakt, maar je vergeet het weer zo gemakkelijk. Dat is maar goed ook, anders kon je niet ontspannen leven, maar het drukt je wel weer even op de feiten.

  • Heb jíj geregeld dat men weet wie te waarschuwen?
  • Wie heeft er de sleutel van jóuw huis?
  • Als je bijzondere wensen hebt over een levenseinde, wéét iedereen dat en staat het op papier?
  • Staan jouw wensen over van alles op papier, en weten mensen die te vinden?
  • Kan er iemand bij jouw wachtwoorden?
Om zo maar een paar onderwerpen te noemen....

Mijn schoonmoeder heeft alles goed geregeld. Alleen had ze nog geen opvolger kunnen vinden voor haar huissleutel nadat Nico verhuisd was. Daardoor stond de politie op het punt haar deur te forceren. 
De zorginstelling die het alarm exploiteert, heeft naar aanleiding van dit alles meteen een nieuw formulier gestuurd om de actuele gegevens te kunnen invullen.

Het zijn van die dingen die je zo snel vergeet, ook al wil je dat niet. Ik realiseer me nu dat ik op mijn overlijdensformulier ook nog niet heb aangegeven dat mijn accountgegevens nu in LastPass staan en hoe die te benaderen zijn...


In Amerika (en hier vast ook wel) heb je preppers: mensen die op alles zijn voorbereid. Door mijn vroegere baan (en mijn vader) heb ik daar een klein tikje van meegekregen, maar soms ben ik daar wel dankbaar voor: te vaak tasten mensen in het duister in tijden dat iedere seconde telt.

Er was er maar één die geen overlijdensformulieren nodig had, want die is na drie dagen weer opgestaan...

Voor de rest van de mensen heb ik een tip: ga er dit weekend eens een uurtje voor zitten om alles op een rijtje te zetten en op te schrijven. Je familie zal het ooit heel erg waarderen.

Vrolijk Pasen!

Nog een keer: wachtwoorden

Ik heb eerder al geschreven dat het veilig is om je wachtwoorden in jouw browser (bijvoorbeeld Chrome, Internet Explorer of Firefox) op te slaan.
Toch adviseer ik mensen die bij of meer van een van de volgende vragen "ja" antwoorden om een andere manier te gebruiken.
Dat heeft niets met veiligheid te maken, maar alles met privacy en flexibiliteit.

Hier de vragen:
  1. Gebruiken ook anderen het apparaat waarmee je het internet op gaat (computer, laptop, tablet, mobiel)?
  2. Gebruik je zelf meerdere accounts op één apparaat (privé en werk, club, klant)?
  3. Werk je ook weleens in een andere browser dan jouw standaard browser (Internet Explorer, Firefox, Opera, Chrome)?
Heb je minimaal een keer "ja" gezegd, en sla je jouw wachtwoorden in de browser op, houd dan rekening met het volgende:
  • Als je niet in jouw browser uitlogt, kunnen alle computergebruiker jouw inloggegevens gebruiken. En, wees eens eerlijk: log jij weleens uit jouw browser uit? Waarschijnlijk niet. In feite laat je dan de voordeur van je huis open staan, terwijl je zo'n mooi slot hebt in laten bouwen...
  • Als je meerdere browsers gebruikt, moet je in iedere browser wachtwoorden opslaan, want ze kunnen elkaars gegevens niet lezen. Zo heb je dus dubbele gegevens, die misschien niet altijd kloppen. Immers: als je in Firefox een wachtwoord verandert, of nieuwe inloggegevens opslaat, weet Internet Explorer dat niet.
  • Als je kinderen ook jouw PC gebruiken, en ze doen dat in jouw Windowswereld en in jouw browser, dan kunnen zij bij al jouw inloggegevens.
Dat kan anders, simpel, veilig en gratis. Mijn liefje, wat wil je nog meer?
Een veel gebruikte oplossing is LastPass, dat als motto heeft: "Het laatste wachtwoord dat je hoeft te onthouden". Dat is leuk, maar dat is ook al het geval als je je wachtwoorden in de browser opslaat. Dus daar worden we niet heel veel wijzer van.

Wat wél heel interessant is: LastPass werkt in elke browser. Het is namelijk niet afhankelijk van de browser. Je hebt in LastPass een eigen account en een eigen wachtwoordenkluis. Je hebt nog meer, maar daar praat ik nu even niet over, het is al ingewikkeld genoeg.

Het werkt als volgt:
Aangemeld
  1. Je installeert LastPass als een extensie in de browsers die je gebruikt.
    Afgemeld
  2. Je maakt een LastPass-account aan.
  3. Je kunt op ieder moment in- en uitloggen (aan- en afmelden) in LastPass. Dus zodra je klaar bent op de PC, of als de kinderen even willen internetten, log je uit LastPass uit en niemand kan meer bij je wachtwoorden.
  4. Zodra je zelf weer wilt werken, log je in LastPass weer in en je kunt overal weer bij.
  5. LastPass zal automatisch vragen of hij inloggegevens moet opslaan.
  6. Vergeet niet om na het vullen en inrichten van Lastpass alle wachtwoorden uit de browser te verwijderen en de browser zo in te stellen dat hij niet meer vraagt om wachtwoorden te onthouden.
Ik zal later een videootje maken over het overstappen naar LastPass.



zaterdag 12 april 2014

Addergebroed

Op de terugweg maakte ik een rondje door het Dwingelderveld.

Zoals ik al eerder vertelde, leven daar nog best veel adders. Een geliefd plekje om in de zon op te warmen is op een dijkje bij de radiotelescoop. Vanuit de verte zag ik daar al mensen staan. Uiteraard ging ik ook even kijken.
Een prachtig gezicht: twee adders waren met hun paringsritueel bezig en lagen gezellig bij elkaar.
Dat leverde bijzondere plaatjes op!

Natuurlijk is er nog veel meer te zien (en te horen) in het Dwingelderveld. Deze keer zag ik voor het eerst weer de roodborsttapuit. Een prachtig vogeltje. De veld- en boomleeuweriken waren ook weer van de partij. Daar heb ik geen foto's van. Ook het ree dat ik zag lopen, heb ik alleen op mijn netvlies vastgelegd.
Je moet tenslotte ook weten te genieten zonder iedere keer een foto te willen maken...

Als je op de foto's klikt, worden ze groter.


Midden in het veld een bloeiende krentenboom.

Het is een bijzonder gebied. Je waant je hier in een ver buitenland...

De roodborsttapuit

Gezellig bij elkaar: twee adders

Het was net een dans...

Prachtig, die tekening op hun rug.

Zie je dat gele puntje aan de staart?

"Hé, jij ook hier?"

"Lig ik nou op jou of lig jij op mij?"

Schotse hooglanders

Gisterochtend fietste ik, op weg naar Ruinen, door de Boerenveense plassen. Tot mijn verbazing zag ik de s
Schotse hooglanders die daar wonen, en die altijd de rust zelve zijn, langs de weg rennen, voor een fietser met hond uit.

Ik stopte en greep mijn camera om dit tafereel vast te leggen.
Het bleek de boer te zijn die een eindje aan het fietsen was met zijn hond. De hooglanders hadden hem herkend en verwachtten bij het eind van het terrein een koekje te krijgen. Daarom renden ze zo enthousiast voor hem uit.
Helaas voor de koeien, had hij deze keer niets bij zich. Ze beseften dat zo'n beetje recht voor mijn neus en bleven daar teleurgesteld staan.
Dat gaf mij de gelegenheid om ze rustig te portretteren. Wat zijn het toch prachtige beesten!

Verderop was het een kabaal van jewelste: de kokmeeuwenkolonie is weer volop bezig met broeden.
Klik op de foto's voor een vergroting.

Rennen voor een koekie




"En wie ben jij?"

"Nou zeg, hebben we voor niks zo hard gelopen!"

"Daar sta ik nou met m'n natte baard..." 

Al die witte stipjes zijn meeuwen

donderdag 10 april 2014

Kippenzicht

De buren hebben een paar weken geleden kippen gekocht. Na zorgvuldig onderzoek en een marktverkenning staat er in hun tuin nu een kippenhok met uitloopren. Drie krielkippen zitten erin. Het ras ben ik even vergeten. In goed overleg hebben wij aan onze kant van de schutting ook een rennetje gemaakt, zodat de kippies ook een stukje van onze tuin kunnen gebruiken. Dat is plezier voor vijf: de drie kippies hebben meer ruimte en wij kunnen ze vanuit de kamer zien scharrelen.

Monique is de afgelopen dagen bezig geweest met het tuinplan, het grondwerk en de de bestrating, en vandaag hebben we onze zelfgemaakte ren geplaatst.

Aan het eind van de middag keurden de buren ons deel van het complex goed, waarna de buurman de deur voor de kippen open zette.
Tot groot vermaak van ons, want de kippen gingen uiteraard meteen op verkenning uit.

Het is echt genieten. Monique gaat nog een zandbakje maken, zodat ze lekker in het zonnetje een zandbad kunnen nemen.

Ideaal: wel de lusten en niet de lasten. Prettig geregeld :-)

De buurman zet de deur van zijn ren open...

...waarna de kippen hun nieuwe wereld meteen gaan verkennen.

Ze zijn nog jong en hebben daarom nog geen rode kam.
Eén kip zegt zo nu en dan al 'tok' in plaats van 'piep'.

Dit zien we vanuit de woonkamer.
Prachtig toch?




woensdag 9 april 2014

Prettig schrijven voor het internet (en elders)


Vanochtend kwam deze tip langs over het schrijven van teksten voor op het internet.

Ik denk dat de tips onverkort geldig zijn voor andere media.

Tips van Roy Ishak over leesbaarheid

maandag 7 april 2014

Jazz in Veessen

Gisteren heeft Wim mij meegenomen naar hotel-restaurant IJsselzicht in Veessen, waar we een Jazz sessie fotografisch hebben vastgelegd.

Het was een zeer aangename middag. Dank je wel, Wim!
Kijk in dit album voor de foto's.

Winterse buien rond het Dwingelderveld

Gisteravond zijn we nog naar het Dwingelderveld geweest. Op de fiets heen en terug en daar lekker wandelen. Het was wel spannend: overal om...