vrijdag 28 november 2014

Gedoe over Google

Europa maakt zich druk over Google. Het bedrijf zou zijn (gratis) zoekmachine af moeten splitsen van zijn andere diensten.

Volgens mij een vreemde gedachte. Zou dit het vermoede monopolie doorbreken? Het monopolie waarin?
Meer dan 90 procent van de mensen zoekt via Google. Dat is een vrije keuze van de mensen. Er zijn genoeg alternatieven, maar kennelijk voldoen die niet zo goed als Google, want de mensen gebruiken die niet.

Is Google daarom bedreigend? Omdat het kennelijk biedt wat de mensen willen? Hoe kun je een bedreigend monopolie hebben op een gratis product?

Ik heb daar geen verstand van. Ik vraag me slechts af of Europa zich niet met belangrijker zaken bezig zou moeten houden. Met de landbouwsubsidies bijvoorbeeld, of de volslagen doorgeslagen regeldrang.

David Amerland heeft over dit onderwerp (Google) een zeer gedegen stuk geschreven.
Er wordt hevig over gediscussieerd.

Wil je wat meer weten over de achtergronden? Daar kun je via de links hierboven het een en ander over lezen.

dinsdag 25 november 2014

Het blijft maar mooi...

Gisteren liepen we tussen de middag even een rondje door het park in Ommen.
Daar schoot ik met mijn mobieltje dit plaatje.
Alles staat er nog fris en groen bij. Het lijkt wel voorjaar!

Het blijft genieten,,,,,



zondag 9 november 2014

Isolatiecel

Het is wat, met die studio...
De vorige bewoner had de garage omgetoverd tot een sportzaaltje: de garagedeur was vervangen door een schuifpui en de buitenmuur was geïsoleerd met steenwol en spaanplaat.

Wij dachten dat dit een mooi kantoor kon worden voor mij. Op termijn zou het onze slaapkamer zijn.

In de winter bleek dat de ruimte nauwelijks warm te stoken was. Ik week met mijn bureau uit naar de keuken.
Er moest dus iets gebeuren.

We isoleerden de buitenmuren nog meer door Tonzonvellen aan te brengen en er gipsplaat voor te zetten.

Daarna kwam er een tweede radiator bij en vervingen we de aluminium schuifpui door een kunststof kozijn. Ik had mijn kantoor inmiddels naar boven verplaatst.

Dankzij al deze maatregelen werd de ruimte snel warm, maar helaas koelde hij daarna bijna even snel weer af. De oorzaak kon nu eigenlijk alleen nog maar bij de vloer en bij het plafond liggen.

Dus isoleerden we de ruimte boven de pui nóg meer, vervingen we het laminaat door vloerbedekking en besloten we het plafond te isoleren. Dat alles nadat ik het plafond gewit en de gipswand geëgaliseerd, en Monique de kieren gedicht had en de buitenmuur had schoongemaakt.




De oude kit, het purschuim en de verf zaten goed vast...


Dat project wierp een verrassend licht op de zaak, in letterlijke zin....

Ik dacht handig te zijn en de vloerplaten boven de studio (en bijkeuken, die zouden we meteen meenemen) te lichten. Dan zouden we makkelijk de steenwolplaten kunnen neerleggen. Dus: vloertje open, steenwol leggen, vloertje dicht, klaar!


Niet dus.

Nadat ik uit één vloerplaat ongeveer 100 spijkers had verwijderd, wilde de plaat er niet uit. Het bleken gegroefd/geveerde platen te zijn. Aangezien ze tot onder het stucwerk doorliepen, werd het verwijderen een uitdaging. Ik besloot om van die ene plaat de veren door te zagen. Daarna kon ik hem lichten.
Heeft er nog iemand behoefte aan oude spijkers?


Toen ik dat deed, kreeg ik meteen een frisse wind in mijn gezicht en zagen we eikenblaadjes op de onderliggende gipsplaten (het plafond van de studio en bijkeuken) liggen. Overblijfselen van de bouw?
Nee.
We konden gewoon tussen de vloer en het dak door naar buiten kijken! Als we dus de bijkeuken of de studio verwarmden, stookten we letterlijk voor de buren....


Van binnenuit zie je het halve bos liggen, en de (inmiddels met duct tape dichtgeplakte) kier.

Hier zie je het vanaf de buitenkant:
het grijze is de dakgoot, het hout er boven is van het dakbeschot.
De kier is hier bijna drie cm breed.



Deelproject 1: de kieren dichten.
Na heel veel wikken en wegen besloten we de zojuist gewitte gipsplaten deels uit het plafond te zagen, omdat dat de enige manier was om bij de kieren te komen en die fatsoenlijk te dichten. Dankzij de multitool die ik voor mijn verjaardag had gekregen, lukt dat zonder al te veel schade.
De kieren dichtte ik met stroken bitumen die ik eerst vast niette en daarna met latjes borgde.

Eerst moest ik de goed verzonken nagels netjes verwijderen.
Daarna zaagde ik ter hoogte van een steunlat de gipsplaat door, netjes langs een latje.

Ja, dat ziet er goed uit.

Zo moest ik wriemelen om de bitumen te kunnen bevestigen.

Tussendoor was het even tijd voor een pauze.



Terwijl Monique de bladeren en ander materiaal van de gipsplaten verwijderde,
ging ik weer verder met de bitumen.



Zo, dat zit!


Deelproject 2: de steenwolmatten leggen.

Zondag besteld, dinsdag twee keer geleverd (maar dat is een ander verhaal...)


Net een chirurg maar dan anders...


Dat was een forse uitdaging aangezien ik de steenwolmatten door een sleuf van 30 cm moest frommelen en daarna zo'n tweeëneenhalve meter over het plafonds moest schuiven. Dat op zich was een heel projec dat de nodige inventiviteit vroeg. Maar het is allemaal gelukt!

Helaas hebben we hier geen foto's van: we waren te veel bezig om alles goed voor elkaar te krijgen.


De studio is nu klaar. Alleen moeten we de naden en de gaten nog even wegwerken. Oh ja: en behangen...

Maar nu doen we hetzelfde in de bijkeuken...


Link in nieuwe tab openen

Er zijn twee soorten links op internet: interne links en externe links.

  1. Interne links brengen je naar aan andere plek op dezelfde website.
  2. Externe links brengen je naar aan andere website of openen een document.
Er zijn twee manieren om bij een link te komen:
  1. De link opent in het tabblad waarin je nu zit.
  2. De link opent in een nieuw tabblad.
Meestal is het zo dan een interne link in hetzelfde tabblad opent. Logisch, want je blijft op die website rondkijken.

Bij een externe link weet  je van te voren niet waar hij opent. Dat ligt er namelijk aan wat de maker van die link heeft ingesteld.

Ikzelf vind het prettig dat externe links in een nieuw tabblad openen. Immers: je maakt een uitstapje naar een andere site en wilt waarschijnlijk daarna weer verder gaan op de site waar je begonnen was.
  • Als die externe link in hetzelfde tabblad opent, moet je terugbladeren (met de Backspace-toets of het pijltje naar links) tot je weer op de oorspronkelijke site bent. Erg lastig.
  • Als die externe link daarentegen in een nieuw tabblad opent, hoef je, als je daar klaar bent, alleen maar dat tabblad te sluiten (met Ctrl-w of met het kruisje in het tabblad) en ben je weer terug op de oorspronkelijke site.
Omdat ik niet van tevoren weet waar zo'n externe link opent, ga ik nogal eens de mist in als ik het tabblad van de externe link sluit: als de link in hetzelfde tabblad opende als waar ik begon, ben ik mijn oorspronkelijke site kwijt.

Om dit te voorkomen kun je twee dingen doen:
  1. Houd als je op een externe link klikt, de Ctrl-toets ingedrukt. Ctrl-klik zorgt er namelijk voor dat de link in een nieuw tabblad opent, ongeacht hoe de maker ervan dat had ingesteld.
  2. Installeer de gratis extensie Open External Links in New Tab, die dat automatisch voor je doet.

zondag 2 november 2014

Nazomer in landgoed De Vossenberg

Gisterochtend hebben Monique en ik een wandeling gemaakt in het landgoed De Vossenberg, een kwartiertje rijden van ons vandaan.

Heel vreemd allemaal: het lijkt nog gewoon zomer: heel veel bomen zijn nog groen, overal bloeien nog bloemen en het miegelt van de insecten.
Maar er zijn ook heel veel paddenstoelen, en die zorgen dan gelukkig toch voor het herfstgevoel.

Hier een indruk.

Dit is een deel van het gebied: hoogveenmos om een ven, en daaromheen bospercelen.
Het pitriet is onlangs gemaaid en het wordt ook kort gehouden door runderen.

Tussen de spinnenwebben hangt een soort lampionnetje.
Geen idee wat het is. Een spinnennest?


De vleugel van een vlindertje dient als vlotje voor een dauwdruppel.

We gaan gewoon weer bloeien...

....waarom zou ik wachten tot het voorjaar....

...als het nu zo'n mooi weer is?

Aan de andere kant: de spinnenwebben en -netten wijzen toch op
de herfst.

Net als de kolganzen, al weten zij niet waarheen ze nu moeten vliegen.


Het hazenpootje vindt het allemaal wel best.

Als een kwalletje op een steeltje staat hij gewoon in het groen en laat zich bewonderen.


Een mini heksenkring om een verdacht bruin stukje groen.
Kwamen ze op de mest van een koe af?

En toen kwamen we ineens een stel grote parasolzwammen tegen.
Je snapt denk ik wel hoe ze aan hun naam komen...
Dit is een jong...


En dit zijn volwassen exemplaren.
Heb je zo enig idee van hun formaat?


Een prachtige hoed.
Aan de lamellen hangen nog de dauwdruppels.




Het was genieten!

Je weet het toch: klik op de foto voor een vergroting.


Eens iets anders: navigatie-apps vergeleken

Ik heb vanochtend vijf gratis navigatie-apps, vlak na elkaar de route naar dezelfde bestemming laten uitrekenen. Onderweg stond er een file...