donderdag 29 mei 2014

Na regen wordt het gelukkig weer droog

Het heeft een paar dagen geregend in Drenthe. Er is behoorlijk wat water gevallen. De sloten staan tot aan het maaiveld vol en op diverse plaatsen zijn de weilanden en akkers kletsnat.

Vanmiddag werd het eindelijk droog en ben ik een eindje gaan fietsen.Wat is het hier toch mooi!

Het regent pijpenstelen...


...wat voor mooie lichteffecten zorgt.


Eindelijk droog!


Foei! Nu pas zag ik de oeverzwaluwenwand, nog geen tien minuten fietsen van huis!
Google heeft hier vijf foto's tot één gemaakt. Als je goed kijkt, zie je een paar zwaluwen. 


Grijs-groen, weer eens iets anders dan zwart-wit.




Dit zijn 360-graden panoramafoto's.
Hier moet je op klikken om ze goed te bekijken.

vrijdag 23 mei 2014

Prepper?


Je weet inmiddels dat ik:
  • nieuwsgierig ben
  • graag onafhankelijk wil zijn van 'vanzelfsprekend aanwezige energiebronnen' en
  • graag experimenteer met nieuwe of inventieve dingen.
Toen ik dan ook via een berichtje op een website uiteindelijk bij www.kookvuur.nl terecht kwam, was mijn reactie onmiddellijk: "hebben!!!!"
Gelukkig was ik onlangs jarig en kon ik de Wild Woodgas Campstove woensdag tot mijn trotse bezit rekenen.

Een geweldig ding, dat ik natuurlijk meteen moest proberen. Je kookt met sprokkelhout. Je bent dus niet afhankelijk van gas, benzine of alcohol. Gras, twijgjes en dunne takjes zijn overal wel te vinden en een voorraadje in je fietstas bij je hebben is geen probleem.

Het idee is dat je eigenlijk twee vuurtjes hebt: het gewone vuurtje onderin het potje, en bovenin nog een vuur van de houtgassen die verbranden. Dit principe vind je ook in de Zibro Kamin petroleumkachels.

Nou, ik kan je vertellen dat het prima werkt!

Binnen een paar minuten had ik een liter water aan de kook.

Hier is het setje al opgebouwd.
In de tas schuift alles in elkaar en past het in het pannetje.
Droog gras, twijgjes en takjes had ik aan de overkant gevonden.
even zorgvuldig opbouwen...

...lucifer erbij...

...en hij brandt!
De rook komt van de nieuwigheid.


Nu hij eenmaal goed brandt, zie je nauwelijks rook meer en is het water binnen no time aan het koken.
een geweldig ding! Dank u wel mams!
De vlammetjes die je ziet, zijn dus niet van het brandende hout onderin, maar van het brandende rookgas bovenin.

Een maand te vroeg

Woensdag zagen we de eerste st jansvlinder in de tuin. Een maand te vroeg, want St Jan is pas op 24 juni...


Bosmuis in de tuin

Van de week zat ik bij de vijver te genieten van al het moois toen ik achterin de tuin iets zag bewegen. Het bewoog anders dan een mus en een kikker, dus ging ik stilletjes die kant op en installeerde ik me met statief en camera op het bankje in de hoek.

Na een paar minuten wachten werd mijn geduld beloond: ik zag een bosmuisje lopen. Het bleek dat hij een plekje had gevonden waar eten lag (het kippenhok van de buren?). Hij haalde steeds wat eten op en bracht dat dan op een holletje naar zijn nest in ons houthokje of bij de buren daarachter, dat kon ik niet zien.

Hier wat foto's.


Hmm, er is iets veranderd. Ik zie ineens een groot beest met drie zwarte poten.
Is dat wel vertrouwd?

Misschien niet, maar dat eten is toch wel héél erg lekker


Een snelle sprint dan maar

Nou, het valt wel mee, geloof ik, dat beest beweegt niet.
Ik kan nog wel een paar keer lopen.


maandag 19 mei 2014

Uitgevlogen


Vanochtend nog had ik vanachter de budleia heel voorzichtig de vier roodborstjongen vereeuwigd.
Vanmiddag was ik even boven, toen Monique mij riep: "Er is een roodborst uit het nest gevallen!".

Na enig onderzoek bleek dit gelukkig niet het geval te zijn. Ze was er getuige van dat het eerste jong de wijde wereld de zijne ging maken.

De andere drie volgden binnen een half uur. Het was een genot om te zien: ze dwarrelden naar beneden en vlogen, renden, hupten en rollebolden toen kriskras de tuin door. De ouders hielden het spul goed in de gaten en kwamen ze regelmatig voeren.

Ik heb de foto's maar even in een album gezet, anders moet je zo erg veel scrollen...


zondag 18 mei 2014

Wéér niks

Gisteren vertelde ik nog enthousiast over de houtduiven. Het leek erop dat ze nu in de gaten hadden hoe ze een fatsoenlijk nest moeten bouwen.

Helaas moet ik mijn mening herzien: na een volkomen windstille nacht vond ik vanochtend het bouwsel in het gras. De duiven zijn inmiddels naar een andere boom vertrokken. Ik ben bang dat het dit jaar wederom niet gaat lukken om nageslacht op de wereld te zetten. Dat is misschien maar goed ook, want je gunt hun kinderen niet dat zij ook zo'n moeite hebben met het maken van een nest.

En zo selecteren de 'foutjes' in de natuur zichzelf uit. Mooi hè?

Daarboven zat het nest gisteren...


... en hieronder ligt het nu.

zaterdag 17 mei 2014

Boomhut

in de boom voor het flatje van mams nestelen al sinds jaar en dag twee houtduiven. Tenminste, dat proberen ze. Want regelmatig valt hun nest tijdens een flinke onweersbui op de grond. Het nest ligt kennelijk zo los op de takken dat het er makkelijk af waait.

Maar: ze houden vol.
Ik kon vanochtend mooi bekijken hoe dat bouwen in zijn werk gaat:

  • Het vrouwtje zit op de dikke tak naast het nest.
  • Het mannetje zoekt, vindt en brengt een takje.
  • Bij terugkomst gaat het mannetje soms gewoon op het vrouwtje zitten om het takje voor de snavel van het vrouwtje te houden.
  • Het vrouwtje neemt het takje over en verwerkt dat in het nest.
  • Het mannetje vliegt naar beneden op zoek naar het volgende takje.
Het mannetje weet precies waar hij gaat zoeken, heeft precies in de gaten waar de auto's rijden en zeilt soms in zijn final approach op nog geen meter voor een passerende auto langs, waarbij de chauffeur bijkans een hartverzakking krijgt van schrik.

Hoe windbestendig het nest deze keer gebouwd wordt, geen idee. De toekomst zal het leren.

Terwijl het vrouwtje het nest bewaakt, is het mannetje op zoek.


De duif kent inmiddels de verkeersregels en steekt keurig boven de zebra de straat over.


Met een takje in zijn snavel landt hij op de rug van zijn vrouwtje om haar
vanuit die positie het takje aan te geven.
Rare vogels, houtduiven....

Werken voor Google?

Toen ik van de week een collega liet zien hoe je via Google Chrome jouw PC-scherm met iemand anders kun delen, zei hij: "jij zou wel voor Google kunnen werken!".

Buiten het feit dat me dat heel leuk zou lijken, weet ik nog steeds niet of hij dat als compliment bedoelde ("goh, wat weet jij veel over de mogelijkheden van Google") of als kritiek ("jij ook altijd met je Google").
Ik zou beide begrijpen.
Feit is immers dat ik, naarmate ik meer van Google gebruik, en er meer over lees, steeds enthousiaster wordt.
Iedereen weet dat Google leeft van de advertentie-inkomsten. Dat is helder, en dat legt Google ook helder uit.
Minder mensen weten dat inmiddels ruim vijf miljoen bedrijven over de hele wereld Google gebruiken voor hun e-mail, agenda, documenten, tekstverwerking, back-up, websites, discussieplatforms en andere diensten.

Een paar voorbeelden van grote bedrijven in Nederland: tien universiteiten en hogescholen (ruim 240.000 studenten), Ahold (55.000 medewerkers wereldwijd), Randstad (50.000 werknemers wereldwijd), Wegener (4.500 medewerkers), Prevenzis (330 gebruikers), het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid.

Ook kleine bedrijven, en zelfs eenmanszaken gebruiken Google Apps. Voorbeelden: Bukro Dakbedekkingen in Noordscheschut (drie personen), Restoview in Tiendeveen (één persoon).

Eén persoon? Waar is dat goed voor?

  • Geen reclame in je Gmail-scherm.
  • Google scant jouw mail niet voor advertentiedoeleinden.
  • Je kunt je eigen domeinnaam gebruiken als e-mailadres (info@restoview.nl in plaats van restoview@gmail.com).
  • Google websites onder jouw domeinnaam (restoview.nl in plaats van sites.google.com/restoview).
  • Goede ondersteuning bij vragen of problemen.
  • Een eigen stijl en logo op jouw sites en Google-pagina's.
  • 99,9 procent beschikbaarheid van de Google-diensten.
  • Toegang tot (soms betaalde) diensten van derden om bijvoorbeeld backups, mailings, projectplanning of procesbeschrijvingen te maken.
  • 30 GB schijfruimte in plaats van de gratis 15 GB.

Als je met meerdere mensen Google Apps gebruikt, is ook dit interessant:
  • Van de buitenwereld afgeschermde communities en forums.
  • Iedereen gebruikt dezelfde programma's.
  • Iedereen heeft altijd de laatste versie van een programma.
  • Je kunt tegelijkertijd samenwerken aan documenten.
  • Controle over wat er wel en niet buiten jouw domein verspreid kan worden.
  • De mogelijkheid om medewerkers verschillende rechten te geven op mappen, sites en documenten.
  • De mogelijkheid om medewerkers al of niet toegang te geven tot bepaalde Google diensten,
  • De mogelijkheid om mobiele apparaten te beheren (chromebooks, tablets, mobieltjes).

En dat allemaal voor € 4 per gebruiker per maand of € 40 per gebruiker per jaar.
Daarnaast heb je natuurlijk hetzelfde wat de gratis Gmail-gebruiker heeft:
  • Een spamfilter
  • Google+
  • Een kantooromgeving met vrijwel dezelfde mogelijkheden als bijvoorbeeld Microsoft Office of Libre Office.

Inderdaad: ik zou best bij of voor Google willen werken....





vrijdag 16 mei 2014

Vogels in beeld

Ik vond het vorige bericht over de vogels in de tuin toch wat kaal.
Daarom heb ik vanochtend nog wat foto's gemaakt met de 'echte' camera'.

Het blijken vier jongen te zijn.
Dat kun je zien als je op de foto klikt voor een vergroting.


Wat zeg je?


Oh, je had een vieze luier...
Die gooi ik wel even weg.


De eerste ringen zijn alweer gelegd.
Iedere dag een beetje, want de klei moet wel de tijd hebben om te drogen.


En daar gaan we weer.


Leven in de tuin

Even een berichtje om te laten merken dat ik nog besta.

Vanochtend heb ik toch maar even gedaan wat ik liever niet doe: een foto maken van een nest met jonge vogels.
Maar ik was zo benieuwd hoeveel roodborstjongen er in 'ons' nest zitten, dat ik toch even dichterbij kwam.


Zie je ze zitten? Ik tel er drie. Misschien zijn er meer, want roodborsten lege meestal vijf of zes eitjes. Maar ik ga niet nóg een keer kijken.

Met de trieste geschiedenis van de boerenzwaluwen een paar jaar geleden in het achterhoofd (de jongen bezweken door de hitte die door het dunne dakje heen straalde) heb ik nu een dikke plaat tempex op het dak gelegd in de hoop dat het hoekje wat koeler blijft. Met de mooie weersverwachting voor de komende week is dat hard nodig, denk ik.

Verder zijn de huiszwaluwen weer aan het bouwen. De nesten zijn gedurende de winter bijna helemaal afgebrokkeld. Op de overgebleven randjes bouwen ze nu een nieuw onderkomen.

De mussen zijn ook druk in de weer. Ze hebben een paar jaar geleden ontdekt dat er talloze waterjuffer- en libellelarven uit de vijver omhoog komen om hun leven als vliegend insect voort te zetten. De mussen stropen nu regelmatig de oevers en rietstengels af, waardoor er maar zelden zo'n beestje het luchtruim kiest.
Tja: da's de natuur: eten of gegeten worden. Oftewel: de continue transformatie van energie...



vrijdag 9 mei 2014

Een waterscheiding betekent regen

Gisteren, toen ik bij Gerommeke op onze donderdagse frituurmaaltijd stond te wachten, regende het gestaag.
Op een gegeven moment kwam er een oudere man bij ons staan. Hij had ook wat besteld.
Uitkijkend over het kanaal, zei hij "er is een waterscheiding, dat betekent voorlopig regen".

Uiteraard was mijn nieuwsgierigheid gewekt: ik keek naar het water in het kanaal. Interessant: het leek net alsof er twee soorten water in het kanaal zaten: glad en ruw. Aangezien er nauwelijks wind stond, en de scheiding keurig met de bochten meeging, was hier geen sprake van wind en luwte.
Het heeft ook niets met de bomen aan de oever te maken: het gladde water lag soms onder de bomen, en soms niet.
Misschien kwam het door de stroming in het kanaal? De man wist het niet. Hij wist alleen dat het zou blijven regenen.

Ik heb er tot nu toe geen verklaring voor, maar de man had wel gelijk: het regent nog steeds.

De enige verklaring die ik kan bedenken, is dat dit alleen gebeurt (maar ik weet nog niet waardoor) als er heel weinig wind staat. Dat is meestal als we precies onder het centrum van een depressie (vaak regen) of hogedrukgebied (vaak mooi weer) zitten. En weinig wind betekent weinig verandering. Dus áls het regent, blijft dat voorlopig nog een tijdje zo.

Met mooi weer vallen er geen druppels uit de lucht en is de waterscheiding (als hij er dan ook zou zijn) niet of nauwelijks te zien. Bij regen valt hij echter wel op.

Zo zie je maar weer: zelfs het halen van een nasischijf en loempia kan tot onverwachte vragen leiden.


Dichtbij ligt het ruwe water rechts, verderop links.

Hier kun je mooi het verschil zien.
Hoe het komt? Geen idee.

vrijdag 2 mei 2014

Microsoft strijkt de hand over het hart

Eerder deze week schreef ik dat er een gevaarlijk beveiligingslek was ontdekt in alle versies van Internet Explorer, en dat Windows XP-gebruikers nu een probleem hebben omdat Microsoft XP niet meer bijwerkt.

Tot ieders verrassing berichtte Microsoft dat ze voor deze ene keer (!) de Windows XP-gebruikers tegemoet zou komen en ook zo snel mogelijk een reparatie voor XP zou verspreiden.

Mijn complimenten voor Microsoft. Erg netjes!
Dat wilde ik toch even zeggen.

donderdag 1 mei 2014

Nogmaals: wachtwoorden

Ik kan het niet genoeg benadrukken: in deze tijd van internet en techniek, van mogelijkheden en risico's, MOET je jouw gegevens goed beveiligen.
Het kapen van jouw inloggegevens kan je meer schade opleveren dan een inbraak in je huis.
Daarom nóg maar een keer aandacht voor wachtwoorden.

De laatste paar weken ben ik een paar keer bij mensen geweest met computerproblemen of computervragen.

Wat ik daarbij steeds vaker tegenkom, is het wachtwoordenprobleem.
Eigenlijk zijn het vier problemen:
  1. Van belangrijke accounts staan de inloggegevens alleen maar op een brief. Als deze brief kwijtraakt, hebben deze mensen een groot probleem als ze bijvoorbeeld een nieuwe computer kopen. Dan moeten die gegevens immers weer ingevoerd worden. Voorbeelden hiervan:
    1. De brief van de internetprovider met de gegevens voor toegang tot het internet en de e-mail.
    2. De brief van de bank met inloggegevens.
    3. De brief met de DIGID-gegevens.
  2. Mensen kunnen heel slecht moeilijke wachtwoorden bedenken en onthouden. Daarom maken ze een makkelijk te onthouden wachtwoord. Daarin zijn vaak een of meer van de volgende elementen verwerkt. Met een beetje gokken en puzzelen kom je al gauw achter zo'n wachtwoord. Echt!
    1. De naam van de partner of de kinderen,
    2. De naam van het eerste huisdier,
    3. Het automerk,
    4. Een geboortedatum of huisnummer.
    5. De trouwdatum
  3. Het is helemáál moeilijk om voor alle websites een apart wachtwoord te bedenken en te onthouden, en daarom gebruiken (echt) heel veel mensen maar één wachtwoord.
  4. Als jou iets overkomt, en een ander moet zaken voor of namens jou regelen, is het vaak bijna onmogelijk om de inloggegevens te achterhalen.
De afgelopen weken is de veiligheid van het internet regelmatig in het nieuws geweest. Boeven worden steeds slimmer, maar wij doen eigenlijk steeds dommer. Immers: als iemand op een willekeurige site eenmaal een wachtwoord heeft achterhaald, is de kans heel groot dat hij met datzelfde wachtwoord ook op andere sites kan inloggen. Dat wil je toch niet?

Natuurlijk zijn er oplossingen voor dit probleem te bedenken:
  1. Maak een document met daarin alle wachtwoorden en zet dat op je computer. Probleem:
    1. Als de computer kapot gaat, kun je niet meer bij het document.
  2. Druk dat document af. Probleem:
    1. Eigenlijk zie ik niet gebeuren dat je bij elke nieuwe account of wachtwoordwijziging een nieuwe afdruk maakt.
    2. Als je ergens anders bent en je moet op een site inloggen, ligt het document thuis (mag ik hopen).
  3. Gebruik de functie van de internetbrowser om je inloggegevens op te slaan. Dat is handig, maar:
    1. Als de computer kapot gaat, zijn die gegevens verloren en heb je nóg niets.
    2. Als je ergens anders bent (op vakantie, bij familie), kun je niet bij die gegevens.
    3. Als je even een andere browser gebruikt, staan daar de gegevens niet in.
  4. Gebruik bijvoorbeeld Chrome, waar je in kunt loggen in Chrome en daardoor je gegevens aan je Google-account kunt koppelen. Zo heb je overal toegang tot je gegevens waar je met Chrome kunt werken en in kunt loggen. Probleem:
    1. Als je door omstandigheden met een andere browser moet werken, of op je werk niet ik kunt loggen met je eigen account, kun je nóg niet bij die gegevens.
    2. Als je op een andere PC vergeet uit te loggen uit Chrome, kan iedereen bij je gegevens.
  5. Gebruik een programma dat:
    1. onafhankelijk is
      1. van de browser,
      2. van het soort computer en
      3. van de plek waar je bent
    2. je zo in kunt stellen dat het de deur dicht doet zodra je de browser sluit.
    3. Een programma waarvoor je nog maar één wachtwoord hoeft te onthouden, en dat wachtwoord kun je aan je familie geven.
    4. Een programma waarin je ook gevoelige aantekeningen kunt opslaan, zodat je die niet in de la hoeft te bewaren.
    5. Een programma dat voor jou moeilijke wachtwoorden bedenkt. Jij hoeft ze niet te onthouden, dat doet dat programma wel!
  6. Er zijn meerdere van dat soort programma's. een heel bekende is LastPass.com. In een eerder artikel heb ik daar al over geschreven.
Mensen, wees nou verstandig en regel dit!!!!

Een middag bij de vijver

Vandaag zou ik weer computerwerk doen. Ik had echter pijn in mijn ogen kon me niet concentreren. Het lukte gewoon niet.
Typisch een dag om te doen wat ik altijd al wilde doen sinds ik bij huus was, maar waar het bijna nooit van komt: lekker een paar uur bij de rand van de vijver zitten en genieten van alles wat ik zie.

Je hebt geen idee wat er op zo'n paar vierkante meter allemaal te beleven is!

Ik had me op het terras geïnstalleerd. Een lekkere stoel, het broedende roodborstje gezellig achter me, mijn statief met daarop de camera voor me en mijn lunch naast me.

Ik zat nog geen tien minuten te genieten van bijvoorbeeld de vier schrijvertjes, toen ik iets in mijn nek voelde kriebelen. Voorzichtig bracht ik mijn hand naar achteren en veegde het beestje langzaam uit mijn nek. Het voelde nogal groot aan. Toen ik mijn hand weer voor me had, zag ik dat er een waterjuffer op mijn duim zat: een vuurjuffer om precies te zijn. Het was een jonkie: ze was nog niet helemaal rood en ze zat duidelijk nog uit te harden. Waar ze vandaan kwam? Geen idee. Ik denk dat haar eerste vlucht nog niet helemaal goed ging en dat ze gewoon uit de lucht viel.
Met één hand probeerde ik met mijn mobieltje wat foto's te maken. Dat viel nog niet mee!
(Je weet het nu wel: klik op de foto's voor een vergroting.)


De ogen moeten nog rood worden. Het lijfje moet ook nog meer kleur krijgen.

Na een minuut of vijf vloog ze heel mooi glinsterend de wijde wereld in. Een mus zag dat ook en kwam snel aanvliegen om het prille leven in zijn snavel te laten eindigen. Gelukkig voor de waterjuffer kon hij net de scherpe hoek om de muur heen niet maken en was het beestje voorlopig gered.

Toen ik mijn blik weer over de vijver liet dwalen, zag ik een eindje verder een ruggenzwemmer aan een rietstengel hangen. Kennelijk had hij het in de vijver wel bekeken en wilde hij ergens anders heen. Daarvoor moest hij wel eerst even opdrogen, en dat zat hij daar dus te doen. Vlak nadat ik de foto gemaakt had, schrok hij ergens van en liet zich pardoes weer in de vijver vallen....
Je ziet nog net dat hij rode ogen heeft. Zijn bovenkant is wit.
Dat is de kant die in het water onder zit.
Door de lichte kleur valt hij niet op tegen de lucht en kan zo dichter bij zijn prooi komen.

Even later zag ik een paartje vuurjuffers eitjes leggen.

Zo, geland. Nu een plekje voor de eieren zoeken.

Hier lijkt het beter.

Waar houdt dat blaadje nou op?

Van voren zijn we niet zo mooi hoor!


Één salamander had ik al gezien, maar na een uurtje zag ik ineens een tweede zwemmen....
Meneer Google maakte van een paar foto's een soort filmpje...


Tegen het eind van de middag maakte de zon plaats voor een enorme onweersbui die gelukkig noord van ons langs ging. Ik hoorde voortdurend gerommel in de lucht. Inmiddels waren er kort na elkaar twee watertorren uit het water gekropen. Ook zij wilden hun geluk elders beproeven. Het waren gegroefde haarwaterroofkevers. Ja echt!!! Zou het door de vochtige lucht komen dat ze waterbeestjes het luchtruim wilden kiezen?

Ik stelde de camera zo in dat ik het wegvliegen van het rechter kevertje mooi kon vastleggen: handmatig scherp gesteld, een hoge sluitertijd, repeteerstand... Zo moest ik zeker vijf, zes foto's van het opstijgende beestje kunnen maken.
Je snapt het al: het liep anders. Het beestje moest goed drogen om te kunnen vliegen. Zo nu en dan bewoog het wat pootjes en probeerde het zijn dekvleugels te openen. Dat lukte steeds nog niet, dus duurde het nog even.
Na een minuut of zes (mijn aandacht begon toch een heel klein beetje te verslappen) vloog het beestje zonder enige waarschuwing weg. Dat ging zo snel dat ik helemaal niet eens kon bewegen voor het diertje al een halve meter verder was. Pech dus....
Maar..... er zat er nóg een!
Ik nam me stellig voor om dit keer 100 % geconcentreerd te blijven en me deze keer niet te laten verrassen.
Het duurde en het duurde, en het onweer kwam langzaam dichterbij. Vlak voordat ik dacht dat de kever eindelijk droog zou zijn, begon het te spetteren. En het móest natuurlijk gebeuren dat er een druppel op of vlakbij de kever viel. En ja hoor: dat gebeurde. En binnen no time dook de kever weer de vijver in, mij in opperste teleurstelling en met een natte kop achterlatend.

Als het fotograferen van een opvliegende gegroefde haarwaterroofkever al zo'n gedoe is, kun je je dan voorstellen wat échte natuurfotografen moeten doorstaan? Ik wel!

Nat...

Half droog...

Droog. Klaar voor vertrek?

Hmm, de roeipoten zijn nog nat.

Dan maar opvouwen....

En weg was-ie :-(

En toen ging het regenen, heel hard....







Samen doen

Gisteren was ik beroepshalve op de therapeutendag van het NIBIG  (ik werk daar een paar uur per week). Het overkoepelende thema, zoals ik d...