De blog van René Stout

Twee jaar geleden schreef ik mijn laatste bericht. Foei! Gelukkig is Henny wél doorgegaan met posten. Na een lange periode van digitale activiteit (podcasts, tablet-projecten bij twee zangkoren en het helpen met de inrichting van een Google werkomgeving voor twee organisaties) probeer ik nu weer meer tijd te besteden aan de natuur. En natuurlijk om die ook vast te leggen en de resultaten daarvan met anderen te delen. Niet meer op Facebook: ik heb mijn account daar opgezegd. Ik zit nog wel op Instagram. Daar zet ik zo nu en dan ook iets op. Ook deze keer gaat het over de herfst (daar waar ik twee jaar geleden stopte). We hebben gisteren een wandeling gemaakt in de bossen van Gees (Dr.). We hebben daar veel paddenstoelen gezien en gefotografeerd. En toen we op een bankje een boterhammetje zaten te eten, werden we door vier(!) zeearenden getracteerd op een vliegshow. Dat was natuurlijk enorm genieten! De ganzen vonden de show minder geslaagd: die gingen massaal op de vleugels om te pr...

Het is weer zover: de dagen worden korter, de lucht wordt vochtiger en de schimmels schieten hun paddenstoelen uit de grond. Hier een indruk van het moois dat de natuur ons laat zien in deze tijd van het jaar. Tijdens de natte periode twee maanden geleden zag je ze ineens staan: de inktzwammen. Na een week waren ze verdwenen, maar nu zijn ze er weer. De hoed is niet in een keer rijp: alles gebeurt aan de rand. Die wordt zwart en nat (de inkt) en bevat de sporen. De sporen vallen met de inkt op de grond. De hoed wordt steeds korter, waarna er uiteindelijk een stompje op een steel overblijft. Deze dode beuk zit tot bovenaan vol met porseleinzwammen. Ze heten zo omdat ze glimmen als porselein. Ze zijn halfdoorschijnend en vormen zo dankbare onderwerpen voor de fotograaf. Ook de aardsterren zijn er weer. Dit is de gekraagde aardster Veel vogels verzamelen zich om samen de winter door te brengen. In de Davidsplassen zwom een groep Canadese ganzen. Ook de kieviten zoeken elkaar weer op. Ook ...

Het is weer lente! Sinds het weer wat geregend heeft (hier helaas nog geen 8 mm), ziet alles er fris en kleurig uit. De meeste bomen zijn inmiddels groen (in allerlei tinten) en de eerste paardenbloemen zijn alweer uitgebloeid. Vorig week hoorden we de koekoek weer roepen en zagen we alweer wat zwaluwen vliegen. De vleermuizen zijn uit hun winterslaap ontwaakt en vliegen alweer door de tuin. Je hoeft niet ver weg te gaan om van allerlei moois te kunnen genieten. Nu hebben wij natuurlijk de mazzel dat we in een prachtig gebied wonen, met het Dwingelderveld op fietsafstand, maar veel van wat we zien, kun je overal tegenkomen. Hier een overzicht van wat we zoal zagen in de maand april en de eerste week van mei.

Van de week was ik in het Dwingelderveld en heb ik een half uurtje zitten kijken bij een vennetje (dat nu door de droogte helemaal droog staat). Ik zag al vrij snel een kikker voor me uit springen. Ik ging bij hem in de buurt zitten en probeerde er een foto van te maken vanuit het kikvorsperspectief. Toen ik dat gedaan had, besloot ik zijn leefomgeving eens vanuit zijn perspectief te bekijken. Dat is best leuk. Vergelijk jouw eigen perspectief maar eens met dat van kleine beestjes: mossen en zonnedauw, die wij vanaf ruim anderhalve meter hoogte nauwelijks zien, worden dan struiken en bomen. Goede morgen! Zonnedauw, wolfsklauw en diverse mossen. Het blijft een uitdaging: zonnedauw mooi vastleggen. Ik ben nog steeds niet tevreden :-( De bloempjes van de zonnedauw zijn helaas nog niet open. De dopheide staat in bloei. Het mos lijkt een kreupelhoutbosje. Dit is het vennetje. We mogen daar graag regelmatig een half uurtje rondneuzen.