zondag 28 december 2014

Nieuw jasje ingeruild

Het begon zo goed: Chromium OS maakte mijn oude laptop weer lekker snel.

Toen kwamen de minpuntjes naar boven: als ik op een Google site een pagina bewerkte, deed de tekstverwerker heel vreemde dingen, en de laptop wilde geen Flash afspelen.

Toen ook nog bleek dat ik Chomium OS niet vanaf de laptop kon bijwerken, maar dat ik daarvoor steeds een nieuw img-bestand op een usb-stick moest zetten, besloot ik dat ik toch maar beter kan sparen voor een echte Chromebook. De 15"Acer bijvoorbeeld, die in maart uit gaat komen.

Mijn laptop krijgt zijn oude Ubuntu-jasje dus weer aan.

De moraal van dit verhaal: "Nooit te oud om te leren...".

Beeldverhaal(tje)

Vanochtend zaten we in de sneeuw in Maasland.
Vanmiddag scheen het zonnetje tijdens een koffiepauze in Rhenen.
Tegen het eind van de dag brachten we een stukje winter Drenthe binnen.








zaterdag 27 december 2014

Vanuit de lucht

Gisteren hadden we vrienden over. Heel leuk natuurlijk.
Nóg leuker is dat ze een drone bij zich hadden. Daarmee zijn we natuurlijk even gaan vliegen.
Wat een geweldig spul is dat, zeg! Daar kun je heel leuke dingen mee doen.
Ik denk dan natuurlijk vooral aan natuuropnames.

Zo ver kwam het gisteren niet, maar je kunt er ook heel mooie luchtfoto's mee maken.
Ons kleine dorpje ziet er vanuit de lucht ineens heel 'schattig' uit.


maandag 22 december 2014

Oude laptop in nieuw jasje

Eindelijk is het zo ver: mijn oude laptop heeft een nieuw hart: Chromium OS, de Open Source versie van Google's Chrome OS.

Toen ik hem bijna vijf jaar geleden kocht, draaide de laptop onder Windows Vista. Dat was een minder fijne Windowsversie. Zodra Windows 7 uitkwam, kreeg de laptop een harttransplantatie naar dit veel robuustere systeem. De laptop liep als een zonnetje, totdat het onvermijdelijke gebeurde: hij werd trager en trager.

Uiteindelijk heb ik er Ubuntu op gezet, dat de boel wat sneller maakte, maar eigenlijk was het te zwaar voor dit oudje.
Na wat experimenteren met andere Linux-versie kwam ik toch steeds weer terug op Ubuntu, maar écht blij was ik niet.

Inmiddels gebruikte ik ook een Chromebook: een laptopje dat werkt op het Chrome Operating system van Google. Het is eigenlijk net de Chrome browser waarmee je het internet opgaat, maar dan bestuurt het de hele computer.

Dat zou ik ook wel op mij oude laptop willen hebben! Zo eenvoudig gaat dat echter niet. Niet dat het nou heel moeilijk is, maar je bent er wel even mee bezig.

Sinds vanochtend draait het dus. En naar volle tevredenheid. Mijn oud laptop is weer redelijk snel en ik hoef nu even geen nieuwe Chromebook meer. Da's mooi meegenomen!

Nu ben ik aan het uitzoeken hoe ik dit Chrome OS op laptops kan installeren uit het Windows-XP-tijdperk. Daarvan zijn er best nog veel. Chrome OS zou ze een heel nieuw (en veilig) leven kunnen geven...

Wil je het zelf proberen, of wil je er wat meer over lezen, kijk dan eens bij Arnold the Bats. Daar heb ik 'mijn' versie ook vandaan.

vrijdag 19 december 2014

Nederland op de kaart

Vroeger hadden we de Bosch atlas.
Die hebben we nog steeds, alleen zijn er steeds minder mensen die hem kennen, want tegenwoordig staat bijna alles op internet.

Gisteren zag ik ergens de link naar de site van de PDOK: de Publieke Dienstverlening Op de Kaart.
Als je een uurtje hebt, is het beslist de moeite waard om daar eens rond te neuzen.

Aan de linkerkant kun je via een uitklapmenu aanvinken wat je wilt zien. De mogelijkheden zijn groot: op het plaatje hierboven zie je de hoogtes in Nederland met daardoorheen de landelijke fietsroutes. Een handige combinatie als je heuvels zoekt of juist wilt vermijden.

Maar ook oesterbanken, het verspreidingsgebied van het porseleinhoen, gemeentegrenzen en bevaarbare wateren staan erop. En wat we vroeger stafkaarten noemden: topografische kaarten.



dinsdag 16 december 2014

Een dagje in de polder

Vorige week moesten we in het Westen zijn.
We maakten er een tochtje van en gingen door de polders.
Dat was meteen een mooie gelegenheid om met mijn nieuwe camera te experimenteren.

Het was echt 'polderweer': een stevige wind, en daardoor een scherpe horizon, zo nu en dan een bui en daardoor mooie luchten.

Een groepje zaagbekken in een vaart. Zes mannetjes (groene kop en wit lijf) en twee vrouwtjes (donkerbruine kop en grijs lijf).

Da's boffen: drie reeën!

Om ze goed op de foto te krijgen, moest wel even het raampje open.
Wég kapsel!!!

Strakke lijnen, weinig kleuren, stoere molens aan de horizon.
Dat is de polder.

Groot, wat is dat eigenlijk?



Dit zijn zo'n beetje alle landschapselementen van de polder.

Overstappen? Niet doen, mevrouwtje....

Kleur!!!

De wind deed het riet flink doorbuigen.

In de grote stad is meer te zien.

Vogels in de lucht...


...en in het water.
Kuifeenden en tafeleenden in dit geval.

Twee slobeenden zwemmen slobberend langs.

En dan natuurlijk de Oostvaarderplassen, aan de zuidkant begrensd door de hanzelijn.

Een grote land- en watervlakte...

...die honderden edelherten....
  
...en konickpaarden huisvest.

Het was een mooie dag.
En we zitten heel goed, hier in Drenthe :-)



Waar-is-de-sneeuwklok

Je kon er op wachten, en ja hoor: daar staat-ie: de eerste (of is het de laatste?) sneeuwklok van het jaar.

Dankzij mijn nieuwe camera hoefde ik daarvoor niet plat op de grond te liggen: op de achterkant zit een draaibaar schermpje.
Heel handig :-)


donderdag 11 december 2014

Chrome tip: app launcher als extensie

Handige extensie die de geïnstalleerde Chrome apps in een nieuw tabblad opent. Dank,  voor de tip.
De extensie doet hetzelfde als de gekleurde blokjes linksboven in de Chrome browser, maar is (vind ik) handiger:

  1. Hij opent de app in een nieuw tabblad.
  2. Je hoeft niet door schermen te bladeren.
  3. De ikoontjes zijn kleiner en daardoor is het scherm overzichtelijker.
  4. Als je de apps aan hun ikoontjes herkent, kun je via de opties de namen weg laten en de ikoontje nóg kleiner maken, waardoor het nog overzichtelijker wordt.

woensdag 10 december 2014

Nieuwe camera

Eens in de paar maanden gebeurt het: ik verken het internet en mijn fotowinkels om te zien of het slim is om over te stappen naar een andere camera.

Let wel: mijn Pentax K-5 met prachtig telezoomlens bevielen mij uitstekend, maar ik moest wel steeds een behoorlijk grote fototas meesjouwen die een complete fietstas voor zichzelf opeiste.

Maar ja: ik had er destijds zeer bewust voor gekozen en de foto's die ik er mee kon maken, maakten mij (en anderen) vaak blij.

En toch knaagde het zo nu en dan: ik had hiervoor een mooie hybridecamera gehad. Maar vijf jaar geleden stond de kwaliteit van die camera's nog niet eens in de schaduw van die van spiegelreflexen.

Nu ziet de wereld er heel anders uit. Op de fotoclub zag ik dat de compactcamera's steeds beter gingen presteren. Zou dan toch het moment daar zijn dat ik weer 'terug' zou kunnen stappen naar wat nu een bridge camera heet? Dit soort camera's vormen de brug tussen compact en spiegelreflex/systeemcamera's: ze hebben een kleinere sensor, wat theoretisch gesproken resulteert in minder gedetailleerde foto's, maar waardoor ook de lens kleiner kan zijn. en dát is handig als je vaak mobiel bent...

Steeds vaker lees je in camerarecensies dat de kwaliteit van de 'kleintjes' naar die van de spiegelreflexen/systeemcamera's toe kruipt.

En toen kwam ik deze tegen: de Panasonic Lumix FZ1000.
En je snapt het al: ik heb hem! Ik kon bij de fotowinkel een mooie prijs voor mijn Pentax-setje krijgen en dus voelde ik me niet zo heel erg slecht dat ik een systeem dat ik jarenlang met veel plezier heb gebruikt, inruilde voor een 'minder'.

Nou, dat minder valt reuze mee! Hieronder een eerste indruk. Zo maar wat snapshots, om te proberen.

Ik denk dat ik heel tevreden ben dat ik deze stap gezet heb. Ik zal nu zeker weer vaker met niet alleen mijn mobieltje op stap gaan.

Klik op een foto voor de vergrotingen.

Da's geluk hebben: twee reeën op zo'n tweehonderd meter van de weg.
Een mooiere eerste foto kun je je haast niet wensen!
Je ziet misschien dat de reebok een stang van zijn gewei mist.
Waarschijnlijk is er niets aan de hand: reeën stoten hun gewei tussen oktober en januari af.


De lage winterzon knalt op de witte muur.
Op de achtergrond een donkere bosrand.
Haarscherp. Ik word al blijer...

Heel in de verte zie je de Zaandplatte, een korenmolen.
Dit is de lens in de groothoekstand.


Hier heb ik helemaal ingezoomd.
Niet verkeerd!


Natuurlijk moest ik ook even bij de Boerenveensche plassen langs.

Een vlucht kieviten. Snel, beweeglijk, zwart, wit,
geen probleem voor de camera.

Hier zitten ze te rusten.
Zo mooi kon ik ze met mijn Pentax niet krijgen.

Vanuit de (stilstaande) auto in de groothoekstand.


Hier op 50 mm, de standaardbeeldhoek...

...en hier ging het om: wilde zwanen.

Er waren er meer die genoten die genoten vandaag...


zondag 7 december 2014

Een prachtig einde van de dag

Toen ik vanmiddag naar Hoogeveen fietste, zag ik het al komen: de nevel over de weilanden.
Gelukkig had ik mijn camera bij me, maar ik deed er nog niets mee.

Toen ik een uur later terug kwam, was de nevel iets dikker geworden, en had de zon een plaats aan de hemel veroverd.

Wat is die schoonheid moeilijk vast te leggen, zeg!

Hier een poging.


De voorgrond scherp? Of juist het paard?
Ik maakte ze allebei en vond deze plaat de mooiste.


Aan de andere kant van de weg lag het weiland in de schaduw.
Dat gaf een heel ander kleurbeeld.


Één straal priemde er tussen de bomen door...

De kleuren veranderen per minuut.

De zon heeft bijna aan de horizon bereikt.
De nevel ontploft in een gouden wolk.

vrijdag 28 november 2014

Gedoe over Google

Europa maakt zich druk over Google. Het bedrijf zou zijn (gratis) zoekmachine af moeten splitsen van zijn andere diensten.

Volgens mij een vreemde gedachte. Zou dit het vermoede monopolie doorbreken? Het monopolie waarin?
Meer dan 90 procent van de mensen zoekt via Google. Dat is een vrije keuze van de mensen. Er zijn genoeg alternatieven, maar kennelijk voldoen die niet zo goed als Google, want de mensen gebruiken die niet.

Is Google daarom bedreigend? Omdat het kennelijk biedt wat de mensen willen? Hoe kun je een bedreigend monopolie hebben op een gratis product?

Ik heb daar geen verstand van. Ik vraag me slechts af of Europa zich niet met belangrijker zaken bezig zou moeten houden. Met de landbouwsubsidies bijvoorbeeld, of de volslagen doorgeslagen regeldrang.

David Amerland heeft over dit onderwerp (Google) een zeer gedegen stuk geschreven.
Er wordt hevig over gediscussieerd.

Wil je wat meer weten over de achtergronden? Daar kun je via de links hierboven het een en ander over lezen.

dinsdag 25 november 2014

Het blijft maar mooi...

Gisteren liepen we tussen de middag even een rondje door het park in Ommen.
Daar schoot ik met mijn mobieltje dit plaatje.
Alles staat er nog fris en groen bij. Het lijkt wel voorjaar!

Het blijft genieten,,,,,



zondag 9 november 2014

Isolatiecel

Het is wat, met die studio...
De vorige bewoner had de garage omgetoverd tot een sportzaaltje: de garagedeur was vervangen door een schuifpui en de buitenmuur was geïsoleerd met steenwol en spaanplaat.

Wij dachten dat dit een mooi kantoor kon worden voor mij. Op termijn zou het onze slaapkamer zijn.

In de winter bleek dat de ruimte nauwelijks warm te stoken was. Ik week met mijn bureau uit naar de keuken.
Er moest dus iets gebeuren.

We isoleerden de buitenmuren nog meer door Tonzonvellen aan te brengen en er gipsplaat voor te zetten.

Daarna kwam er een tweede radiator bij en vervingen we de aluminium schuifpui door een kunststof kozijn. Ik had mijn kantoor inmiddels naar boven verplaatst.

Dankzij al deze maatregelen werd de ruimte snel warm, maar helaas koelde hij daarna bijna even snel weer af. De oorzaak kon nu eigenlijk alleen nog maar bij de vloer en bij het plafond liggen.

Dus isoleerden we de ruimte boven de pui nóg meer, vervingen we het laminaat door vloerbedekking en besloten we het plafond te isoleren. Dat alles nadat ik het plafond gewit en de gipswand geëgaliseerd, en Monique de kieren gedicht had en de buitenmuur had schoongemaakt.




De oude kit, het purschuim en de verf zaten goed vast...


Dat project wierp een verrassend licht op de zaak, in letterlijke zin....

Ik dacht handig te zijn en de vloerplaten boven de studio (en bijkeuken, die zouden we meteen meenemen) te lichten. Dan zouden we makkelijk de steenwolplaten kunnen neerleggen. Dus: vloertje open, steenwol leggen, vloertje dicht, klaar!


Niet dus.

Nadat ik uit één vloerplaat ongeveer 100 spijkers had verwijderd, wilde de plaat er niet uit. Het bleken gegroefd/geveerde platen te zijn. Aangezien ze tot onder het stucwerk doorliepen, werd het verwijderen een uitdaging. Ik besloot om van die ene plaat de veren door te zagen. Daarna kon ik hem lichten.
Heeft er nog iemand behoefte aan oude spijkers?


Toen ik dat deed, kreeg ik meteen een frisse wind in mijn gezicht en zagen we eikenblaadjes op de onderliggende gipsplaten (het plafond van de studio en bijkeuken) liggen. Overblijfselen van de bouw?
Nee.
We konden gewoon tussen de vloer en het dak door naar buiten kijken! Als we dus de bijkeuken of de studio verwarmden, stookten we letterlijk voor de buren....


Van binnenuit zie je het halve bos liggen, en de (inmiddels met duct tape dichtgeplakte) kier.

Hier zie je het vanaf de buitenkant:
het grijze is de dakgoot, het hout er boven is van het dakbeschot.
De kier is hier bijna drie cm breed.



Deelproject 1: de kieren dichten.
Na heel veel wikken en wegen besloten we de zojuist gewitte gipsplaten deels uit het plafond te zagen, omdat dat de enige manier was om bij de kieren te komen en die fatsoenlijk te dichten. Dankzij de multitool die ik voor mijn verjaardag had gekregen, lukt dat zonder al te veel schade.
De kieren dichtte ik met stroken bitumen die ik eerst vast niette en daarna met latjes borgde.

Eerst moest ik de goed verzonken nagels netjes verwijderen.
Daarna zaagde ik ter hoogte van een steunlat de gipsplaat door, netjes langs een latje.

Ja, dat ziet er goed uit.

Zo moest ik wriemelen om de bitumen te kunnen bevestigen.

Tussendoor was het even tijd voor een pauze.



Terwijl Monique de bladeren en ander materiaal van de gipsplaten verwijderde,
ging ik weer verder met de bitumen.



Zo, dat zit!


Deelproject 2: de steenwolmatten leggen.

Zondag besteld, dinsdag twee keer geleverd (maar dat is een ander verhaal...)


Net een chirurg maar dan anders...


Dat was een forse uitdaging aangezien ik de steenwolmatten door een sleuf van 30 cm moest frommelen en daarna zo'n tweeëneenhalve meter over het plafonds moest schuiven. Dat op zich was een heel projec dat de nodige inventiviteit vroeg. Maar het is allemaal gelukt!

Helaas hebben we hier geen foto's van: we waren te veel bezig om alles goed voor elkaar te krijgen.


De studio is nu klaar. Alleen moeten we de naden en de gaten nog even wegwerken. Oh ja: en behangen...

Maar nu doen we hetzelfde in de bijkeuken...


Winterse buien rond het Dwingelderveld

Gisteravond zijn we nog naar het Dwingelderveld geweest. Op de fiets heen en terug en daar lekker wandelen. Het was wel spannend: overal om...