De blog van René Stout

Henny is eindelijk ook begonnen met een blog. Nu kan iedereen genieten van haar foto's en verhalen. https://hennegies.blogspot.nl/

Nou ja... zo maar een dag.... mijn kleinzoon heeft gisteren zijn eerste levensjaar voltooid. En dat gingen we vieren. Voor de annalen: het had ondanks de hogere temperaturen overdag toch weer zo hard gevroren dat er wat ijs op de vijver lag. In een heel mooi patroon... In de loop van de ochtend hoorde ik een grote lijster zingen. Nu begint de lente echt! In de middag waren we, samen met onverwacht veel anderen, op Tibors verjaardagsfeest. Op de terugweg hebben we genoten van de uitgestrektheid en stilte van het Kootwijkerzand. Ik heb overigens nooit geweten dat wij onze eigen Sfinx hebben.... Na een prachtige zonsondergang en een heerlijke pannenkoek in het Pannenkoeken Restaurant Kootwijkerduin reden we voldaan terug naar het rustige Drenthe. De foto's van het Kootwijkerzand zijn van Henny en van mij. Een bijzonder patroon in de... ijsgolven? Een grote lijster zit voluit te zingen. Tibor 1 jaar. Hiep hiep hoera!!! Een panoramafoto van het K...

Nog een paar maandjes wachten. En wat heb ik er zin in!!!! Vlak bij prachtige natuurgebieden: Onder meer het Dwingelderveld, Rheebruggen en het Ruinerwold Het aftellen is begonnen!

Vandaag was ik bij mijn moeder in Rhenen. Rhenen is behoorlijk koningsgezind, wat je vandaag kon zien aan een mooi versierd centrum en heel veel blije mensen. Na een aangename wandeling in het bos met Huug gingen mijn moeder en ik Rhenen in. Uiteraard had ik mijn camera mee. We kwamen mijn jongste nichtje met haar twee kinderen nog tegen. Het was mooi weer, maar tegen het einde van de middag moesten we er toch aan geloven en kregen we een portie hagel en later regen over ons heen. Gelukkig is mijn camera regenbestendig... Al met al was het een leuke dag. De dag begon mooi Het eerste orkestje De Herenstraat Mijn moeder was me steeds kwijt. Haar idee van wandelen was niet dat ik steeds ergens heen liep om een foto te maken... Nee, ik ben niet van de belastingdienst ;-) Gelukkig stond er weinig wind. Wederom de Herenstraat Dat ziet er niet mooi uit... Dit wel! En nog een orkestje... De Cunerakerk krijgt een grote restauratieb...

Dat zei dochter Marlous gisterochtend toen ik de telefoon opnam. Het drong nog niet helemaal tot me door, tenslotte was ze pas de 29e uitgerekend. Maar.... ik ben dus opa! Het is net zoiets als vader worden: je hebt van te voren geen idee wat het is, maar wanneer dat moment is aangebroken, weet je het precies! Goeie morgen, Tibor, Welkom in deze mooie wereld! Je hebt twee geweldige ouders die je zullen begeleiden naar je volwassenheid. Geniet van je jeugd, wees open, eerlijk en nieuwsgierig en je zult een prachtig leven hebben!

Voor wie het nog niet wist: Monique en ik gaan scheiden. In goede harmonie hoor, wees niet bang. We besloten gewoon dat we bij elkaar niet gelukkig kunnen worden/zijn. Dan moet je daaruit de consequenties trekken: nu hebben we nog de mogelijkheid om een ander leven te gaan leiden. De convenant is getekend en zou nu bij de rechtbank moeten liggen. Monique heeft vrijwel zeker een flatje in Hellevoetsluis, waar ze waarschijnlijk de komende week al in kan. Het huis komt te koop want de bank vindt dat ik het niet kan blijven betalen. Bovendien is het veel te groot voor mij alleen. Nog even wat opknappen (voor het oog) hier en daar, en dan mag de fotograaf komen. Mams, die hier een soort van permanent logeerde, kan hier natuurlijk ook niet blijven. Zij vertrekt vandaag naar de zus van Monique. Nu begrijp je misschien waarom ik de laatste tijd zo weinig op de blog geschreven heb. Op Google+ ben ik overigens wel actief....

Na vijf jaar in mijn hele jonge jaren, inmiddels al ver achter mij, en een half jaar zo'n twintig jaar geleden, probeer ik het nu voor de derde keer: pianoles. Ik heb pianospelen altijd leuk gevonden, maar ook uitermate frustrerend. Mevrouw Slierendrecht heeft mij in Den Haag de beginselen toegebracht. In haar flatje, dat zij deelde met gemiddeld dertien katten, een vleugel en twee piano's, leerde ik toonladders, sonates en etudes spelen. Dat moest natuurlijk, want je hebt een stevige basis nodig. Maar ik wilde ook zo graag los-uit-de-pols kunnen spelen, zoals mijn idool Leo van Doeselaar, destijds een klasgenootje. Dat gebeurde dus niet, dus stuurde de lerares me naar huis met de boodschap (volgens mijn moeder): ga maar naar huis en kom niet meer terug. Je ouders kunnen hun geld beter aan andere dingen uitgeven. In eerste instantie blij, maar later toch ook wat teleurgesteld, ging ik verder het leven door zonder vrij te kunnen spelen. Dus op kampen, gezellige avonden of...

Hij bloeit weer: de hoya carnossa (wasbloem). Hoe oud hij is, weet ik niet, maar de veertig jaar haalt hij wel. Ik kan me mijn ouderlijk huis niet herinneren zonder hem en de laatste tien, vijftien jaar staat hij bij mij. Ieder jaar weer staat hij in bloei. En ruiken dat-ie doet!!!

We zijn een week in Engeland geweest. Dat hadden we hard nodig. Even geen zorgen, geen agenda, geen telefoonbereik en geen internet. Ontspannen met de boot heen en terug en in de tussentijd genieten van de gastvrijheid van vrienden en de rust op een camping. Genieten van het mooie land en de vriendelijke mensen. Google heeft er een fotoboek van gemaakt dat ik - uiteraard - hier en daar heb aangepast. Excuses: de link naar het fotoboek werkte niet. Nu werkt hij wel. De link naar het fotoboek

Zo, de eerste duizend kilometer zitten erop!

Terwijl ik in Alkmaar aan het 'werk' was, maakte Monique Zuid-Holland onveilig. Zo was ze op een gegeven moment aan het winkelen in Alphen aan den Rijn. Om een lang verhaal kort te maken: zaterdagochtend liep ze in een winkelcentrum mee in de modeshow! Monique genoot met volle teugen en zag er prachtig uit! De foto's en het filmpje zijn gemaakt door Charity, waarvoor mijn dank. Nog even de details doornemen Klaar voor de 'walk'  Kijk haar eens mooi zijn! (Klik op de driehoek om het filmpje af te spelen) Zie hier de oudste mannequin van de show. Wat mij betreft ook de mooiste, natuurlijk! Dat was het. Net voor de bui binnen.

Ik wilde dit stukje eerst Crea Bea noemen, maar Kroni Moni, leek me, gezien de aard van de foto's, leuker. Het zit namelijk zo: Toen het nieuwe Multifunctionele Centrum van Tiendeveen in gebruik genomen werd, kwam het schoolgebouw leeg te staan. In dat oude gebouw woont nu een heel creatieve familie die de boel graag op stelten zet. Ze houden daar ook erg van verkleedpartijtjes. Toen Monique daar lucht van kreeg (via een oproepje in ons dorpskrantje), twijfelde ze geen moment en bood ze aan om te helpen met het (ver)naaien van de (ver)kleedkleren. En dat doet ze met heel veel plezier! Hier een indruk. Het atelier Een knoopje hier, een glittertje daar. De winterkoningin  past haar kroon. Wow, wat een mooie kraag! Nu maar hopen dat het niet te hard gaat waaien. Het is daar een gezellige boel. En dit zijn ze dan, hier in de zomerversie: Kunst op stelten .