Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Avond in het Dwingelderveld

Het blijft mooi, daar in het Dwingelderveld.

In deze blog wat foto's die ik tijdens een paar avondbezoeken aan het Dwingelderveld heb gemaakt.


Het begon al goed toen we op de Benderse, de weg van het bezoekerscentrum naar de heide, deze moeder met kind zagen lopen. Wij reden op de fiets. De dames kwamen uit een zijpad en liepen langs de weg onze kant op. Ze waren op weg naar de boekweit-akker links van ons. Ze reageerden nauwelijks toen wij in extase stopten en meteen de camera's grepen.
Ze bleven even staan om ons te bekijken en liepen toen rustig verder onze kant op om even later tussen het boekweit te verdwijnen. Na zo'n ontmoeting kan de avond al niet meer stuk. En dan zijn we nog niet eens begonnen! Deze foto is van Henny, ik stond te filmen.


Vanaf de uitkijktoren bij de schaapskooi heb je een geweldig uitzicht over de heide. Op de voorgrond een van de vele vennen. Er loopt een een reiger in rond, op zoek naar wat eetbaars.

Verderop zagen we deze prachtige bruine kiek…

Een nieuw leven voor je oude smartphone: navigatie op de fiets

Jaren geleden had ik een houder voor mijn smartphone voor op het fietsstuur.
Dat ging goed tot ik door een kuiltje in het grindpad op de Elspeter heide reed: de mobiel sprong uit de houder en kwam (natuurlijk) met het glas naar beneden op een steen terecht, wat resulteerde in een grote ster.

Sinds dat moment heb ik nooit meer een smartphone aan het stuur gehad.
Tot gisteren.

We waren met vrienden aan het fietsen. Rob had zijn smartphone op zijn stuur zitten.
Hij liet zien hoe hij dat gedaan had: met een Quadlock. Dat is een heel handig dingetje waarmee je de smartphone met een simpele beweging in een houder vergrendelt en hem er ook (met twee handen) weer uit kunt halen.
Alleen: je moet dan wel een klemmetje aan de achterkant van de smartphone vastlijmen.
Dat vond ik wat minder: met dat klemmetje wordt de mobiel ineens een stuk dikker en past hij niet meer in de beschermhoes.
Rob had dit opgelost door in de hoes een gat te zagen, maar ik zag dat niet zo zitten.

Toch was ik om: met dit…

Maansverduistering... bloedmaan ... ja, wij ook....

Tja, zo'n natuurfenomeen mag en wil je niet missen, natuurlijk: een heldere lucht, 32 graden en het Dwingelderveld om de hoek...

Dus togen wij tegen zonsondergang naar het Dwingelderveld om daar langs het pad over de heide een mooie plek uit te kiezen om de maansverduistering te bekijken.

We gingen niet voor de mooie foto's, dan hadden we een statief mee moeten nemen. Nee, we gingen voor de beleving.
Natuurlijk hadden we wel de camera's bij ons, want je wist tenslotte maar nooit...

Een mooie lucht aan de kant van de Zon.
Hoe ziet het er aan de andere kant uit?
Eindelijk, ruim een uur na de opkomst van de Maan, zien we hem door de heiige lucht heenkomen.
In het begin moet je heel goed kijken, het lijkt een schim.
De huifkar van de Vollemaantocht komt voorbij.
De Maan is nu beter te zien. De kernschaduw mooi in het midden.
Rechts onder in beeld zie je een rode stip. Dat is Mars. Door het stof in de atmosfeer kleurt hij zo rood als de lamp op een toren.
Er kwamen ook de nodig…

Je moet maar geluk hebben... Of: een zwarte Reegeit en een hitsige bok

Er zijn van die ervaringen die je jaren later nog koestert. Dit is er ongetwijfeld een van.

Henny was als gids met een excursie in het Dwingelderveld, dus trok ik er, nadat ik met haar naar het startpunt van de excursie was gefietst, alleen op uit.

Na een hete dag begon het weer een beetje aangenaam te worden.

Bij het Achterlandse veen had ik een lepelaar zien foerageren, dus mijn avond was al helemaal goed.
Ik besloot om via het Theehuis en het Koffiepunt (beide helaas al gesloten) naar het bankje bij de Davidsplassen te fietsen, om daar te gaan genieten van het mooie landschap.

Zo gezegd, zo gedaan.
Ergens op de route zag ik op een grasveld in de verte een reegeit grazen. Ik stapte af en ging half achter een boom staan om van het dier te genieten en er een foto van te maken. De afstand was veel te groot voor een mooie, goede foto, maar er is iets aan reeën dat mij er altijd weer toe verleidt om ze vast te leggen.

Ik had twee keer afgedrukt, toen er ineens een zwarte reegeit mijn zoe…

Hoe we bijen (en andere insecten) kunnen helpen

Vorige week zijn we naar een lezing geweest over bijen in het algemeen en bijen in het Dwingelderveld in het bijzonder.

Aan de ene kant stemde dat droevig: uit meerdere studies is gebleken dat het aantal insectensoorten in de regio Nederland - België - Duitsland de laatste twintig jaar met bijna driekwart is afgenomen. Zowel in aantal als in aantal soorten.

Maar we kunnen ook wat doen om de teruggang te stoppen en de trend misschien wel te keren.
Het belangrijkste middel: met z'n allen meer natuurvriendelijke producten kopen.

Ook welkom: zorgen voor eten en woningen voor bijen en wespen.
Dan bedoel ik niet de honingbij, gewone wesp en hoornaar. Deze dieren leven in kolonies.
Nee, ik bedoel de solitaire soorten: de soorten die een kinderkamer maken, dan voedsel voor de larve verzamelen, daar vervolgens een eitje op leggen en dan verdwijnen.

We kunnen gewoon insectenhotels in de tuin, aan de muur of op het balkon hangen. En als het even kan, kunnen we ook zorgen voor bloemen in de …

Natuur op de vierkante meter

Afgelopen donderdagmiddag besloten we een wandeling te maken door een bosrijk hoekje van het Dwingelderveld. Zo zouden we buiten zijn, en niet te veel last hebben van de brandende Zon.

Al dwalend kwamen we op een gegeven moment bij een vennetje. Vroeger had daar bos omheen gestaan, maar nu niet meer. We besloten toch even te gaan kijken. Er stond een lekker windje, dus de hitte viel mee.

Al met al hebben we bijna een uur bij het ven rondgehangen, zo veel was er te zien.
Daarna liepen we langs een bosrand en daar was het al weinig anders.

Verbazingwekkend hoeveel er te zien is als je de tijd neemt en je ogen de kost geeft....
Daarna hebben we ook nog een lekkere boswandeling gemaakt ;-)


Dit is het vennetje, verstopt in een hoekje van het Anserveld.

Het eerste wow-moment: ronde zonnedauw. Het is een heel klein plantje (ongeveer zeven cm in doorsnee) dat je makkelijk over het hoofd ziet.
Die zwarte dingetjes zijn vliegjes die ten prooi zijn gevallen aan de glimmende, kleverige vangarmen.

Henny's blog

Hier vind je de blog van Henny