woensdag 26 april 2017

Winterse buien rond het Dwingelderveld

Gisteravond zijn we nog naar het Dwingelderveld geweest. Op de fiets heen en terug en daar lekker wandelen.
Het was wel spannend: overal om ons heen kwamen en gingen dikke buien.
We hebben geluk gehad: wij zijn droog gebleven.

Één bui ging letterlijk over ons heen: we zagen de regensluier boven ons in de lucht hangen, maar we hielden het - op een paar spetterjes na - droog.
Om ons heen was dat soms wel anders...

Uiteraard zagen we ook weer van alles.

Onderweg zagen we deze jongen onze kant opkomen.
Gelukkig ging hij zuid van ons langs.


Sjans bij de schaapskooi:
Mevrouw schaap gaf mij een vette knipoog ;-)


Prachtig zijn ze: Drentse heideschapen.


Die kun je beter maar niet op je hoed krijgen...




Nog een stevige bui.

Links lijkt er een windhoos onderuit te komen.
Wij kwamen tot de conclusie dat het dat niet was.


Nog een apart verschijnsel: een lichte streep (zonnestraal?)
wijst naar de regenboog.




Deze reegeit stoorde zich niet aan ons en ging na een korte inspectie verder met grazen.
Gelukkig...


In het ven van het Kloosterveld zat een bergeend.
Het zou een mannetje kunnen zijn.
Het vrouwtje zou dan misschien in een oud konijnenhol in de buurt zitten te broeden.


Totaal onverwacht zagen we een stuk of vijf tapuiten zitten.
Ze waren niet schuw. Waarschijnlijk zijn ze op doortrek naar het noorden.


In de verte zagen we een groepje mensen lopen.
Het bleek een collega-gids van Henny te zijn die een jeugdwandeling verzorgde.




Deze bui ging wel heel erg dicht langs...


Alweer een regenboog.


Prachtige structuren in een schitterend landschap.
We bléven fotograferen...




De bergeend weer, met op de achtergrond een stel fanatieke terreinfietsers.
Zij hadden geen oog voor het moois om hen heen, denk ik.
Ieder zijn meug....


De schaapskudde van Natuurmonumenten loopt nog buiten.


Hopen dat de zaadparachuutjes het droog houden...


Ik zal maar stoppen, anders komt er geen eind aan dit bericht.
Het was koud, maar zóóó genieten...

dinsdag 25 april 2017

Het Uffelter Binnenveld


Het leuke van ergens anders wonen, is dat nu nieuwe gebieden binnen bereik gekomen zijn.
Zo hebben we zondagmiddag het Uffelter Binnenveld verkend, een door Het Drentse Landschap beheerd gebiedje dat ligt ingeklemd tussen agrarisch gebied en wegen.

Het is hierdoor een bos- en heiderijke oase in een verder wat saai (biologisch gezien) landschap.

Henny heeft er ook een verslag van gemaakt, waarbij ze zich vooral op de reeën geconcentreerd heeft. Ze heeft prachtige foto's gemaakt!

Het is een rustig, hondenvrij, gebiedje met bos, heide, vennen en zandpaden. Er liepen wat meer wandelaars dan we ingeschat hadden, een een paar Schotse hooglanders, maar dat mocht de pret niet drukken.


Hier zie je de drie belangrijkste biotopen van het gebied bij elkaar.


Een dode boom met een gedraaide stamstructuur.


Een prachtig gezicht, zo'n elegant ree tussen de pinksterbloemen.
Hekken en draden zijn geen belemmering voor deze grazers:
ze springen er met gemak overheen, of lopen er - zoals hier - onderdoor.


De twee hadden bepaald geen haast om het bos in te gaan.
Zie je overigens hoe dicht ze langs de weg lopen?
Die witte bestelauto passeert de dieren op nog geen tien meter afstand...

Zie je deze twee reeën tussen het gras staan?
Ze gaan perfect op in hun omgeving.
(de ene staat tussen de boomstammen links van het midden,
de andere rechts naast het stammetje rechts.)
Het rechtse ree hadden we niet eens gezien. Henny ontdekte het op de foto...


Het poepende bokje (zie Henny's blog).
Een prachtige zesender die nog een deel van de wintervacht heeft.

Hier zie je het verschil tussen de winter- en zomervacht goed.


In het midden van de foto ligt een nest van de rode bosmier.

Er scharrelt van alles rond op de mierenhoop.
Links naast het groen loopt een beestje met vleugels.

He was genieten. We komen hier beslist terug!

zaterdag 22 april 2017

Henny heeft nu ook een blog

Henny is eindelijk ook begonnen met een blog.
Nu kan iedereen genieten van haar foto's en verhalen.
https://hennegies.blogspot.nl/


Rondom het Bezoekerscentrum van het Dwingelderveld...

...is er van alles te zien.

Van de week had ik wat tijd over en besloot ik even bij het bezoekerscentrum te gaan kijken.
Er is daar, naast de 'gewone natuur', een waterpartij met een zogenaamde Mozesgang: een paadje met glazen wanden. Zo kun je mooi in het water kijken zonder last te hebben van de schittering aan het oppervlak.

Ik was er nog geen half uur, maar wat ik allemaal gezien heb....

Tussen alle kikkervisjes verscheen er ineens een tiendoornig stekelbaarsje.


Er is ook een driedoornige versie.
Dat dit de tiendoornige is, zie je aan de tien pennetjes in de rugvin.

De poelslak is vaak begroeid met algjes.


Hier zie je mooi de voet en de mond van het dier.
Hij houdt met zijn gegraas de glaswand mooi helder.
Zie je bij de kikkervisjes de darmen zitten? Ze spiralen duidelijk zichtbaar in de buik.


Een kokerjuffer.
Deze soort gebruikt plantenmateriaal om een beschermend kokertje te maken.
Andere gebruiken zand, steentjes of stukken blad die ze mooi afsnijden.


Huh? Een vogel zonder kop?


Nee, natuurlijk niet. Het is een Vlaamse gaai die zich na een bad zit te poetsen.


De bonte vliegenvangers zijn ook weer terug.
Dit is een mannetje. Dat is zwart-wit. Het vrouwtje is bruin.



Een boompieper op jacht naar insecten.


In een flits zag ik een staartmees. Hij was ook zo weer verdwenen.



Het vrouwtje geelgors.
Het mannetje heeft een felgele kop en meer bruin.

woensdag 19 april 2017

Urban Nature

Vanochtend stond ik op de parkeerplaats van Van der Valk bij Zwolle op een collega te wachten.
Ik was mooi op tijd en had dus alle gelegenheid om een beetje om me heen te kijken.

Dat werd beloond! Vlak bij me vlogen twee puttertjes een boompje in. Ik haalde rap mijn camera uit de rugtas en kon nog net een van de vogeltjes portretteren.

Even later hoorde ik een gekraagde roodstaart zingen. Na wat zoeken vond ik hem: hij zat op de hoek van een balkon, bijna op de hoogste verdieping.

Toen ik een eindje verder liep, bespeurde ik in een een nog kaal boompje een nestje van vorig jaar (neem ik aan).

Zo begon een dag met vergaderingen in het westen goed!!!













dinsdag 18 april 2017

Bij het Sultansmeer

Zondagochtend zijn we nog even aan de wandel geweest in het waterwingebied bij het Sultansmeer.
Ze maken het gebied (weer) zo gevarieerd mogelijk: verschraalde blauwgraslanden, bosjes en singels. Samen met de plasjes en poeltjes, en de Wold Aa die er doorheen stroomt, levert dat een heel aantrekkelijk gebied op.

Paardenbloemen, pinksterbloemen, (boom)leeuweriken en talloze andere zangvogels zorgen voor een prachtige omlijsting van dit mooie huis.


Met de dauw nog op het gras levert dit landschap een letterlijk schitterend plaatje op.


Een boomleeuwerik in een uitbottende eikenboom.


Een geaderd witje warmt op in de ochtendzon.


De gele dovenetel is ook nadrukkelijk aanwezig.

Winterse buien rond het Dwingelderveld

Gisteravond zijn we nog naar het Dwingelderveld geweest. Op de fiets heen en terug en daar lekker wandelen. Het was wel spannend: overal om...