Doorgaan naar hoofdcontent

Een weekendje weg in de vogelhut

We zouden dit weekend lekker gaan wandelen bij Medemblik. In de Roots stond een zeer motiverend artikel over de mooie omgeving en over het vogelleven aldaar.
We hadden een Rest-inn hotelhuisje geboekt dat als basis zou dienen voor onze wandelingen.
Het bleek een huisje te zijn met een mooie sloot erachter met daar weer achter een onbelemmerd uitzicht op het Westfriese landschap.

Helaas werkte het weer niet mee. Het was echt veel te koud en te guur om de natuurwandeling te doen, dus vermaakten we ons op andere manieren.
Eén daarvan was het bestuderen van het vogelleven vanuit de luie stoel.
Dat was genieten:
Binnen twee uur zagen we de volgende vogelsoorten voor ons langs paraderen:
grauwe gans, wintertaling, roodborst, kievit, merel, meerkoet, waterhoen, zilverreiger, kraai, aalscholver, wilde eend, bergeend, zanglijster, kauw, ekster, fazant, buizerd, kapmeeuw en winterkoning. De ochtend daarna kwam er nog een torenvalkje bij dat even uit de wind wilde zitten.

In Medemblik zagen we in de havens nog grote zaagbekken, kuifeenden en futen zwemmen.

We hebben nog meer gedaan, maar daarover vertel ik niet of een andere keer.
Ondanks het winterse weer hebben we erg genoten.

De meest luxueuze vogelkijkhut die ik tot nu toe gezien heb.


Het uitzicht als je ver weg kijkt.
Recht voor ons staat een vergistingsinstallatie.
Rechts in beeld geen trein maar een kassencomplex met heel veel verlichting.


Als we naar beneden keken, zagen we de watervogels paraderen.
Links het vrouwtje, rechts het mannetje wintertaling.
Het vrouwtje lijkt op de wilde eend, maar is kleiner en heeft een groene spiegel in plaats van een blauwe.


Een grauwe gans.


Meneer wintertaling zit zich uitgebreid te poetsen.
Nu zie je zijn blauwe vleugelveren heel goed.


Prachtige vogels die je zelden van zo dichtbij kunt bewonderen.


Deze groep kauwtjes kwam regelmatig langs zeilen.
Ze kwamen, vlak boven de grond vliegend, tegen de wind onze kant op om dan in de luwte van de huisjes omhoog te komen. Ze speelden dan wat met de wind en verdwenen weer.


Deze zit even uit te rusten.


Op de achtergrond zijn de wintertalingen aan het grondelen.
Een dame wilde eend peddelt rustig langs.


De windkracht zeven liet de anti-ganzenvlaggen strak staan.


In de haven van Medemblik ging het er ook ruig aan toe.
Op de voorgrond twee grote zaagbekmannen.


Het IJsselmeer was geen prettige verblijfplaats voor de vogels.
Zij gaven de voorkeur aan de luwte achter de havenhoofden.


Een schitterende vogel. Je vindt hem in de winter ook in het binnenland.
Zelfs in Drenthe.


Het vrouwtje heeft een bruine kop.


Van links naar rechts: kokmeeuw, mannetje kuifeend, vrouwtje grote zaagbek, vrouwtje meerkoet (de bles van de man is breder) en een vrouwtje kuifeend.


Twee stel grote zaagbekken.


Een fuut.


Grote mantelmeeuwen en kokmeeuwen.
Die zonder zwarte kap zijn jongen. Die herken je ook aan de bruine veren.


Medemblik.

Henny's blog

Hier vind je de blog van Henny