De blog van René Stout

Het regent op het ogenblik waarschuwingen over Windos-XP. En terecht, want vanaf 8 april repareert Microsoft daarin geen gevonden lekken meer. Maar dat je nu meteen een nieuwe PC moet kopen, is niet helemaal waar. Dat hangt er heel erg vanaf wat je met de computer doet. Het feit dat je nog steeds met Windows-XP werkt, geeft eigenlijk al aan dat de kans groot is dat je nauwelijks zware programma's gebruikt en misschien voornamelijk op Internet zit en foto's opslaat. En dat kan prima met die oude computer. Alleen zou je naast (of in plaats van) windows-XP (of misschien ook wel Vista) een ander operating systeem kunnen installeren. Zoiets heb ik bij Gerard gedaan. Zijn oude PC was helaas te ver heen, naar zijn laptop draait nu op Ubuntu. Dat is gratis, legaal en veilig. En vooral ook: een stuk sneller. En dat blijft zo, want in tegenstelling tot Windows, wordt een computer die op Linux draait niet 'vanzelf' steeds langzamer. Dus: houd, als je de PC niet zo vaak ...

Eindelijk is het zo ver: nu de vijver vijf jaar wordt, hebben we eindelijk onze eigen kikkerdril van onze eigen bruine kikkers. Voor zover ik kan bekijken, gaat het om een vrouwtje en twee mannetjes. Bij kikkers (en padden) blijft het mannetje dat gepaard heeft soms dagenlang om de rug van het vrouwtje geklemd zitten, om te voorkomen dat andere kerels haar eieren bevruchten. Dat leidt tot koddige taferelen, zoals we vanochtend en vanmiddag konden aanschouwen. Terwijl de mussen nog geen halve meter verderop lekker zaten te badderen, probeerde de pechvogel tevergeefs het mannetje van haar rug af te werken. Verder dan dat typisch lage bruinekikkergekwaak kwam het echter niet. Uiteindelijk gaf hij de moed op en liet ook de vader de moeder met rust. De kikkers zijn natuurlijk niet de enige die leven in de brouwerij brengen. Zo zijn er al weer tientallen schaatsenrijders actief, evenals een duo schrijvertjes. Ook zagen we een paar kokkerjuffers in zelfgenutselde huisjes van wel vijf cen...

Richard gaf mij laatst zijn aantekeningen over Nederlandse spellingsregels. Wij klagen wel eens over buitenlanders die onze taal zo slecht spreken en schrijven, maar wees eens eerlijk: ken jíj al deze regels nog? Fluitje van een cent, toch?

In de laatste zonnestralen zaten de mees en de spreeuw te bedenken wat ze nog zouden eten. Niet voor niets heet de spreeuw in het Engels 'Starling' of Sterrenvogel.... Dit is een koolmeesvrouwtje. De mannetjes hebben - zeker in het voorjaar - een veel bredere en zwartere stropdas. De goudgele avondzon maakt van het metaalachtige verenkleed van de spreeuw een schitterend gekleurde sterrenhemel.

Gisteren was ik rond zonsondergang nog even op de fiets onderweg. Links van me was de zon onder gegaan. Rechts van me hing in de verte een inmiddels uitgeregende onweersbui te wachten tot hij in de kouder wordende lucht zou oplossen. Maar wat een kleuren! Het dreigende wit en donkergrijs hadden plaats gemaakt voor een onschuldig roze. Helaas had ik mijn camera niet bij me, maar mijn mobieltje wist het beeld toch wel aardig te vangen. Als een reusachtige kwal zweeft de voormalige bui in de koele voorjaarslucht de nacht tegemoet. Als je hem zo bekijkt, lijkt het niet meer dan een onschuldig watje...

Gisteren hadden we onverwacht bezoek van de schoorsteenveger. Toen Monique gisterochtend de kamer in kwam, hoorde ze een heel raar geluid. Toen ze eropaf liep, ontdekte ze dat er een vogel in de gaskachel klem zat. Zo nu en dan zag ze een vleugel, maar voornamelijk hoorde ze hem in de kachelpijp fladderen. Uiteraard riep ze mij naar beneden. Ik moest meteen denken aan die keer dat er in Apeldoorn een merel in de pijp van de CV-ketel was gevallen... Ik probeerde met mijn hoofd achter de kachel te komen om te zien wat er precies aan de hand was. Het vreemde was namelijk dat we zo nu en dan een vleugel zagen, maar dat de vogel kennelijk niet in staat was om vanachter de kachel vandaan te komen. Ik kon de vogel wel pakken, maar hij leek vast te zitten. Om een hoekje kijken lukte niet, dus pakte ik mijn mobiel erbij en maakte een foto. Op de foto konden we zien dat hij op de een of andere manier klem zat. Er zat dus niets anders op dan de kachelpijp te demonteren in de hoop dat hij ...

Vrijdag was Paul hier. Het was lekker weer, dus we zijn het Dwingelderveld even op geweest. Het Dwingelderveld is met bijna 4000 ha het grootste aaneengesloten natheidegebied van West Europa. Aan de noord- en westkant staan er bossen langs, aan de oost- en zuidkant liggen agrarische gebieden. Een groot deel van het gebied is in de laatste twee jaar afgeplagd. De afgegraven grond is in de geluidswal langs de A-28 (Hoogeveen-Groningen) verwerkt, waardoor het gebied een stuk stiller is geworden. De afgeplagde delen dienen als waterberging in tijden van overvloedige neerslag. Nu is het nog grotendeels zand, waarop de keien die ze tijdens het afgraven tegenkwamen, zijn blijven liggen, maar je ziet overal de begroeiing al opkomen. Ondanks het vroege voorjaar was er heel wat te zien en te horen: veldleeuweriken, wulpen, een haas, scholeksters en kieviten. En schapen natuurlijk. We zagen ook afdrukken van een das. Prachtige prenten in het zand. Ergens lag er een ding, waarvan ik niet we...