De blog van René Stout

Freddy vroeg me vanmiddag of ik zin had om met hem mee te gaan naar Junnies koelanden. Hij geeft daar binnenkort een excursie en wilde even voorverkennen. Nou, daar had ik wel oren naar! Het gaat om een gebiedje in de buurt van een meander van de Vecht bij Ommen. Vóór de kanalisering van de Vecht had de familie Junnie hier een landje waar vaak hun koeien stonden. Vandaar de naam. Nu is het een stukje onbestemd land waar het goed toeven is. Freddy weet bijna alles van plantjes, dus het was een aangename en leerzame middag. Gagel in bloei. Boffen: een mooie reebok met zijn gewei nog in de bast. Het lijkt wel of deze boom twee keer om zijn as gedraaid is. Hij lijkt nog steeds te leven, hoewel er nauwelijks nog bast aan zit. Dit is een mierenhoop van de gele weidemier. Deze soort kan overleven als de uiterwaarden onder water staan. Het microbiotoopje is precies geschikt voor de akkerhoornbloem. Zijn al die bobbels mierennesten? Ja! ...

Ik hoorde vanochtend een enorm gezoem bij de buren. Toen ik uit het raam keek, zag ik een grote wolk bijen boven hun tuin vliegen. Dit was duidelijk een zwerm. Ik appte de buren om ze te waarschuwen. Ze waren niet thuis, maar ze kwamen er snel aan. Ik pakte natuurlijk mijn camera en legde het gebeuren vast. Al die stipjes zijn bijen. Geen gebreid jasje voor deze berk, maar een bijenmantel. Gezellig hè? Ergens hiertussen zit de koningin. Rob met een kast. Het is de bedoeling dat hij in ieder geval de koningin hierin krijgt, dan volgen de andere dames vanzelf. Veeg de boel er maar gewoon in. Deksel erop.... Hmm, er vormt zich een zwerm aan de tak. Dan zit de koningin dus dáár.... Dan de hele tak er maar in. Na de derde poging zat de koningin in de kast en gingen de andere bijen in de loop van de ochtend allemaal naar binnen. Zo had Rob een nieuw volk uit zijn eigen kast. Is dat hetzelfde als een koekje va...

Ik had al eens op Bevrijdingsdag op de Waalsdorpervlakte in Scheveningen gestaan. Dat heeft behoorlijk indruk op me gemaakt. Toen ik op 4 mei de dodenherdenking op RTV Drenthe volgde, die verslag deed van de herdenking in het voormalige Kamp Westerbork, besloot ik om daar ook naartoe te gaan. Het was een behoorlijk eind fietsen (voor mijn doen) maar het was prachtig weer en ik was niet alleen, dus we konden er een mooie dag van maken. Ik was er nog nooit geweest. Wat ik zag, maakte een enorme indruk. Het begon al met de grote aantallen bezoekers. Je kunt er alleen met de fiets of lopend komen. De parkeerplaats is zo ver van het kamp vandaan dat er pendelbussen reden. Daar maakten heel veel bezoekers gebruik van. Doordat ik op TV het een en ander gezien en gehoord had, en op de site veel informatie had kunnen lezen, was ik enigszins voorbereid. Niet voorbereid was ik op de grootte van het complex en de prachtige manier waarop met een zeer beperkt aantal middelen toch erg goed...

Ik had geluk: ik mocht mee met de twee Henny's tijdens een wildwandeling van Natuurmonumenten in het Dwingelderveld. Henny Drost was de gids. Gezien de grootte van de groep had ze 'mijn' Henny gevraagd om mee te gaan als hekkensluiter. En ik mocht mee als fotograaf. Dat was boffen! In dit misschien erg lange artikel geef ik dus een uitgebreid fotoverslag van de wildwandeling van gisteravond. Zo'n zes keer per seizoen is er een wildwandeling in het Dwingelderveld. De kans dat je echt wild ziet, is niet zo groot: met zo veel mensen (negentien deelnemers) is het moeilijk om stil te blijven. Maar sporen zie je altijd wel, en het is een hele ervaring om rond de schemering in de wildernis te lopen. De wandeling is voor kinderen bedoeld. Hij duurt ongeveer twee uur, en er is van alles te zien, horen en beleven. Terwijl de groenling... ...en de zwartkop buiten de lente vieren... ...legt de ene Henny de verrekijkers klaar en haalt de andere Henny de stofhoe...