De blog van René Stout

We hoorden van kennissen dat het nu een prima tijd is om rond het Lauwersmeer water- en weidevogels te bekijken. Dat leek ons een leuke dagbesteding, dus vroegen we twee vrienden of ze zin hadden om mee te gaan, waarna we een dag gingen plannen. Door allerlei omstandigheden konden we alleen donderdag of over een maand... Het werd dus donderdag, helaas met z'n drieën in plaats van vier. Het noorden zou bijna de hele dag in een regenzone liggen, dus we besloten om naar het midden van het land te gaan, waar het zonnig zou zijn. Ik had een paar jaar geleden veel riet- en weidevogels gezien in de driehoek A28 - N301 en het Nuldernauw, dus globaal tussen Nijkerk en Zeewolde. We konden daar wel eens gaan kijken. Als de harde wind ons te veel parten zou spelen, konden we uitwijken naar de bossen van de Veluwe. Zo gezegd, zo gedaan. Nou, het was een geweldige dag. We hebben van alles gezien, wat zich uitte in alleen bij mij al 430 foto's.... We voelden ons een hele Piet ...

Afgelopen maandag is na een uiteindelijk toch nog snel verlopende achteruitgang onze goede vriend Wim Soldaat overleden. Wim werd 81 jaar, iets wat de medici vier jaar geleden niet hadden verwacht. Gelukkig kon hij tot het laatste moment thuis blijven, waar zijn vrouw Gelske en haar zus Akke hem liefdevol verzorgden, de laatste weken bijgestaan door dames van de zorg en door hun kinderen. Ik leerde Wim kennen toen ik bij de Fotoclub Ruinen kwam, zo'n zeven jaar geleden. Wim was daar voorzitter van een zeer divers gezelschap met een gezamenlijke hobby. Wim was aan zijn tweede ronde bezig: hij had de club nieuw leven ingeblazen nadat die op sterven na dood was. Toen ik als niet-Runer, niet-Drent en dus niet-bekende met de lokale verhalen, gevoelens en gewoontes, allerlei vragen begon te stellen, kreeg ik achteloos de suggestie van hem aangereikt om de voorzittershamer van hem over te nemen. Wim vond dat hij wel genoeg had gedaan in zijn rol als voorzitter en dacht kennelijk...

Vanmiddag leidde Henny een zondagmiddagwandeling in het Dwingelderveld. Na afloop hebben we samen nog een rondje gefietst, waar we natuurlijk weer van alles tegenkwamen... Het begon met een onopgelost raadsel: we zagen heel kleine beestjes met een noodgang over het water schuiven. Het waren geen schrijvertjes en geen schaatsenrijders. Maar wat wel? Geen idee. Bij het Holtveen zagen we Canadese ganzen en dodaarzen. Vooral die laatste waren een verrassing. Tijdens het fietsen viel mijn oog op een hoopje op het fietspad. Er lag iets dat kennelijk rode bosmieren aantrok. Nader onderzoek wees uit dat het een overleden zandhagedissenvrouwtje was zonder staart, waaraan bosmieren zich tegoed deden. Een beetje luguber misschien, maar wel een mooie gelegenheid om de altijd drukke mieren eens goed op de foto te krijgen. Een kraanvogel? Nee, een ooievaar :-( In het Holtveen, bij de vogelkijkwand, zagen we een tafeleend zwemmen. Je ...

Toen we vrijdagavond met de auto op weg naar onze bestemming via de Boerenveensche plassen reden, stopten we gewoontegetrouw even bij de poel die twee jaar geleden is aangelegd. Vorig jaar hadden we daar kleine plevieren met jongen gezien en we waren benieuwd of er nu weer kleine plevieren zouden nestelen. Kleine plevieren zijn een pioniersoort: ze broeden graag op braakliggend terrein met als het even kan water in de buurt. Precies zoiets als die poel, dus. Nu begint de oever rond de poel al aardig te begroeien, dus we wisten niet of we ze zouden zien. We konden het niet beter treffen. Toen we stopten, zagen we meteen twee pleviertjes zitten. Het zag er een beetje vreemd uit, maar dat kwam doordat ze precies op dat moment aan het paren waren. Ik had helaas de camera net te laat in de hand om dat vast te kunnen leggen, maar wat daarna gebeurde, kon ik uitgebreid fotograferen en filmen. De diertjes stoorden zich niet aan ons: net zoals veel andere dieren, raken ze niet onder de ...

Gisteravond zijn we nog naar het Dwingelderveld geweest. Op de fiets heen en terug en daar lekker wandelen. Het was wel spannend: overal om ons heen kwamen en gingen dikke buien. We hebben geluk gehad: wij zijn droog gebleven. Één bui ging letterlijk over ons heen: we zagen de regensluier boven ons in de lucht hangen, maar we hielden het - op een paar spetterjes na - droog. Om ons heen was dat soms wel anders... Uiteraard zagen we ook weer van alles. Onderweg zagen we deze jongen onze kant opkomen. Gelukkig ging hij zuid van ons langs. Sjans bij de schaapskooi: Mevrouw schaap gaf mij een vette knipoog ;-) Prachtig zijn ze: Drentse heideschapen. Die kun je beter maar niet op je hoed krijgen... Nog een stevige bui. Links lijkt er een windhoos onderuit te komen. Wij kwamen tot de conclusie dat het dat niet was. Nog een apart verschijnsel: een lichte streep (zonnestraal?) wijst naar de regenboog. Deze reegeit stoord...