De blog van René Stout

Van de week was ik in het Dwingelderveld en heb ik een half uurtje zitten kijken bij een vennetje (dat nu door de droogte helemaal droog staat). Ik zag al vrij snel een kikker voor me uit springen. Ik ging bij hem in de buurt zitten en probeerde er een foto van te maken vanuit het kikvorsperspectief. Toen ik dat gedaan had, besloot ik zijn leefomgeving eens vanuit zijn perspectief te bekijken. Dat is best leuk. Vergelijk jouw eigen perspectief maar eens met dat van kleine beestjes: mossen en zonnedauw, die wij vanaf ruim anderhalve meter hoogte nauwelijks zien, worden dan struiken en bomen. Goede morgen! Zonnedauw, wolfsklauw en diverse mossen. Het blijft een uitdaging: zonnedauw mooi vastleggen. Ik ben nog steeds niet tevreden :-( De bloempjes van de zonnedauw zijn helaas nog niet open. De dopheide staat in bloei. Het mos lijkt een kreupelhoutbosje. Dit is het vennetje. We mogen daar graag regelmatig een half uurtje rondneuzen.

Tijdens een excursie van Staatsbosbeheer had ik gehoord dat het geen zin heeft om nachtzwaluwen te zoeken als het beneden de 15 graden is. Nou, dat was deze keer niet het geval: toen we gisteravond om half tien wegfietsten, was het nog 25 graden. Dat zat dus wel goed. We hadden twee jaar geleden een nachtzwaluw gehoord aan de kant van Kraloo, maar Henny had er vorig jaar tijdens een reeën-excursie ook een gehoord in de buurt van het Smitsveen. We besloten om over de heide eerst naar het bankje bij het Smitsveen te gaan en daar een tijdje te gaan zitten. Als we daar geen nachtzwaluw zouden horen, konden we nog doorfietsen naar de parkeerplaats bij Kraloo. En zo geschiedde. Natuurlijk duurde de rit langer dan gepland (maar zo langzamerhand niet meer langer dan gebruikelijk) doordat we van alles zagen. Noot over de foto's: de Zon was al (bijna) onder. Er was dus niet veel licht meer beschikbaar. De camera schakelde daardoor over naar nogal hoge ISO-waarden. Dat maakt de foto...

We waren vanochtend vroeg wakker en het was mooi weer. Er stond niets op de agenda, dus besloten we om snel op de fiets te stappen en het Dwingelderveld in te gaan. Henny maakte ontbijt en een thermoskan thee voor onderweg en we gingen op pad. Wel met handschoenen aan en pet op, want het was maar vier graden.... We wilden gaan wandelen bij de Holtveenslenk, maar onderweg zagen we zo veel vogels dat we die wandeling uiteindelijk drastisch ingekort hebben. De regenbuien die zich ontwikkelden hielpen overigens ook wel mee om dat besluit te nemen ;-) Hieronder een kleine opsomming van wat we zoal zagen. Het begon met een roepende koekoek in een boom op de Benderse berg. Een paar honderd meter verderop dacht Henny iets op een paaltje te zien zitten. Goed gezien: het was een boomvalk. Ik was net op tijd met de camera om hem weg te zien vliegen ;-) In de buurt van de radiotelescoop zaten er wat puttertjes op en naast het fietspad. Schitterende vogels, die je ...

Terwijl wij op de bank van ons ontbijt zaten te genieten, scharrelde meneer specht zijn ontbijt bij elkaar in de berk aan de straat. Da's nou mooi: vanuit de kamer zulke plaatjes kunnen schieten.... Het is meneer, want die heeft een rode vlek in zijn nek. Mevrouw heeft dat niet. Jonge spechten hebben een rode pet.

Zo, dat is lang geleden! Mijn laatste blog is van februari. Foei! Tja, beetje druk met computerdingen.... Maar met de lente in de kop ga je toch weer naar buiten om te genieten van alles wat er te zien en te horen is. En wat je dan al niet tegenkomt.... We waren dit al eens eerder tegengekomen: een zijden kapje aan een grasstengel. Enig speurwerk maakte ons duidelijk dat het hier om een feeënlampje gaat. Een feeënlampje is de kinderkamer van de grote lantaarnspin. De dag nadat zij dit lantaarntje heeft gesponnen, bedekt zij het met zandkorreltjes zodat het minder opvalt. Dit lantaarntje is dus vandaag gemaakt. Het lantaarntje heeft twee verdiepingen:  de jonkies zitten eerst bovenin. Als ze wat groter worden, zakken ze af naar de benedenverdieping van waaruit ze de wereld gaan verkennen.  Het water kwam na die paar dagen regen in het voorjaar snel omhoog, maar zakte net zo snel weer terug. Groene zeilen en vlaggen van wier z...