Ik schrijf over wat ik beleef, wat ik vind en wat ik ontdek.
Mooi gestemd
Link ophalen
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Andere apps
Gisteren zijn we naar een uitvoering van Euphonia geweest, de oratoriumvereniging waar mijn moeder en Huug bij zingen. Het was weer schitterend mooi. Monique maakte met haar mobieltje wat foto's.
Het valt niet mee om een geweldige kampeervakantie in een paar blogs samen te vatten. Dat ga ik dus ook niet doen. Henny is bezig met een mooi verslag. Kijk daar maar eens... Deel 1 Deel 2 Wél wil ik je laten meegenieten van de vlinders en andere insecten die we hebben gezien. We hebben talloze blauwtjes gezien. Dit is er een van. De geelbandlangsprietmot (Nemophora degeerella) is het nachtvlindertje met de langste antennes in Europa. Het beestje zelf is nog geen twee cm, maar de antennes van het mannetje zijn zeker vijf cm lang. (Henny heeft deze foto gemaakt.) De vlinder die de grootste indruk op ons maakte, was de grote weerschijnvlinder (Apatura iris). De binnenkant van de vleugels lijkt saai zwart, tot de Zon er op schijnt: dan zie je de prachtigste kleuren verschijnen. In dit filmpje zie je er een vocht halen uit een hondendrol. Op het eerste gezicht lijkt dit ook een grote weerschijnvlinder. Het is echter de ...
We wonen in Drenthe, in een best wel groot dorp (Ruinen), in een leuk klein huisje in een gewone straat, maar wel bijna aan de rand. Dit betekent dat we best veel dieren in onze tuin mogen verwelkomen: mussen, mezen, gaaien, eksters, duiven, roodborstjes en zo nu en dan een bijzondere gast. Maar toen Henny gisteravond vanuit de keuken ineens riep: "Er zit een fazant in de tuin!", keek ik toch wat vreemd op. Fazanten zie je in deze streek zelden: er zijn niet alleen vossen, maar vooral ook veel jagers in dit gebied, en vooral de laatsten staan er niet om bekend dat ze de dieren die hier leven een lang leven gunnen. Dat terzijde. Ik zat achterin de kamer, en mijn camera lag naast de bank bij het raam. Vlak bij de fazant dus, die op zijn dooie gemak het graan op stond te pikken dat we voor vinken en mussen uitgestrooid hadden. De camera van Henny lag op tafel, dus daar maakte ik eerst wat 'bewijsfoto's' mee. Daarna kroop ik heel voorzichtig over de grond n...
Henny kreeg van de week een tip van Ron, een collega-gids: bij hem in de straat zat een ransuilengezin. De jongen waren inmiddels het nest uit (en daarmee gepromoveerd van uilskuiken tot takkeling). Hij zou een seintje geven als ze goed te zien waren. Dat seintje kwam van de week, maar toen konden we er niets mee. Gisteravond waarschuwde hij weer.... Helaas was Henny net in het Dwingelderveld aangekomen om een reeënexcursie te geven, maar ze appte het meteen aan mij door. Dus stapte ik snel met mijn camera op de fiets en racete naar Ron toe. Hij liet me zien waar de ouders en de drie jongen zaten en vertelde hoe ze de avonden meestal doorbrengen. Hij vertelde dat de ouders een geluid maken dat sterk aan blaffen doet denken. Nu hielden ze zich stil, dus dat moest ik een andere keer maar ervaren. Ook de jongen, die de hele nacht piepend door blijven zeuren om eten, hielden zich nog rustig. We hadden het ook nog over camera's, lenzen en dat soort onderwerpen. Ik maakte uite...