De blog van René Stout

Aangezien de fietspaden in en rond het Dwingelderveld en andere natuurgebieden vrij smal zijn, is het onmogelijk om daar de anderhalve-meter-regel toe te passen. Toch wilden we gisteren graag een eind fietsen. Dus besloten we een route te nemen die zo veel mogelijk over de weg zou gaan: daar is ruimte genoeg. We kozen voor een rondje Ruinen - Oosteinde - Koekange - Ruinen, maar dan wel zo veel mogelijk door het open landschap. Zo gezegd, zo gedaan en tegen vier uur stapten we op de fiets. De Zon brandde toen niet meer zo intens en de meeste mensen die eropuit getrokken waren, waren alweer binnen. Nu verwacht je niet zo veel bijzonders te zien tijdens een tochtje door de 'groene woestijnen', maar dat pakte anders uit... Tussen Ruinen en Oosteinde (maar dan wel wat noordelijker) zagen we drie reeën in het veld lopen. Pa, ma en een dochter. Ze waren wat onrustig en renden op een gegeven moment richting de Madeweg waar ze een sloot overstaken. Een van de reeën...

We wisten het nog van vorig jaar, en we zagen het deze dagen weer: duizenden spreeuwen gebruiken de begroeiing rond het Achterlandse Veen in het Dwingelderveld als slaapplaats. Het is een prachtig gezicht: vanaf ongeveer een half uur voor zonsondergang komen er uit alle richtingen groepjes en groepen spreeuwen naar het veen toe. Ze verzamelen zich in de bomen in de omgeving, soms tot twee kilometer afstand van de slaapplaats. Zo nu en dan vliegen ze en masse  op en maken dan de fraaiste figuren. Het worden er steeds meer. Zo'n tien minuten voor zonsondergang is het spitsuur: de lucht is bezwangerd met spreeuwen. Duizenden vliegen er langs en over je heen. En dan, als bij toverslag, duiken ze allemaal vrijwel tegelijk de struiken in en even later is het stil.... Afhankelijk van, ja van wat?.... duurt de vliegshow 5 tot wel 25 minuten. Wij kunnen het niet voorspellen. Ligt het aan de wind, de temperatuur? Geen idee. Vorige week stond er een flinke wind. De spreeuwen bleven to...

Het lijkt voorjaar, maar het is nog een beetje winter. Dat zagen we bij het Achterlandse veen, waar een paar mooie wintergasten verbleven.... Drie krakeenden vertrouwen ons helaas niet helemaal... ...en gaan op de vleugels. Jammer. Je kunt nu wel goed hun spiegels zien. Gelukkig kregen ze in de gaten dat ze van ons niets te vrezen hadden. Even later zwommen ze weer rustig rond. We hadden ze eerder al in het Smitsveen gezien, en nu zagen we ze hier: nonnetjes! Prachtige vogels, vooral het mannetje. Ze duiken regelmatig naar voedsel. In de winter is dat meestal vis. We konden er geen genoeg van krijgen. Hier zwemt het mannetje een eindje op met een grauwe gans. Een grote zilverreiger. Prachtige vogels vind ik dat. Je waant je in de tropen als je dit ziet... De witte kwikstaarten zijn al weer terug en zoeken kwikkend naar insecten.  De laatste voor vandaag: de brilduiker. Het is een wintergast die vooral veel langs de kust en ...

Van de week was het lekker weer, en had ik tijd om er eens ouderwets op uit te gaan. Vergezeld van mijn camera (Henny was helaas ziek), fietste ik naar de schaapskooi van Ruinen, waar inmiddels de eerste lammetjes al geboren waren. Daarna ging het richting de radiotelescoop, waar ik adders hoopte te vinden die zich in de voorjaarszon lagen te verwarmen. Het was genieten, want ik zag niet alleen dat, maar nog veel meer.... De kraamkamer in de schaapskooi. Niet alles is rozengeur en maneschijn: het zwarte lammetje op de voorgrond is helaas overleden.  Deze ligt wat in het hooi te doezelen. Ik zat wat te klooien met mijn camera. Dit lammetje vond het allemaal erg interessant. Onderweg naar de radiotelescoop zag ik in de verte iets vreemds. Net rechts van het bosje. Het leken twee keien, maar ik kon me niet herinneren dat daar keien lagen. Dus maar eens flink ingezoomd. Kijk nou: twee kraanvogels in gezelschap van zes (!) reeën! Dit zijn er vier.....