De blog van René Stout

 In juli stopt Feedburder  met het versturen van een email als ik een bericht heb geplaatst. Als je mailtjes wilt (blijven) ontvangen, laat mij dit dan even weten via mijn contactpagina .

Nadat we een midweek op de Veluwe hadden doorgebracht, waar we ondanks vele kilometers fietsen, wandelen en zittend genieten geen hert, zwijn, vos of ander groter dier gezien hebben, hadden we gisteravond behoefte aan een avondwandeling in het Dwingelderveld. Zo gezegd, zo gedaan. Na het eten gingen we op pad. Doordat we zo veel zagen en hoorden, waarbij we regelmatig minutenlang stilstonden, moesten we ons haasten om voor de avondklok thuis te zijn. Dat redden we net: om 21:59 uur fietsten we de oprit op.... In het bos naast de parkeerplaats bij het bezoekerscentrum zagen we een aantal veegplekken van reebokken die hun territorium gemarkeerd hadden. De bok markeert dunne stammetjes door er met zijn gewei langs te vegen en er zijn geur op af te zetten. vóór het boompje zie je een veegplek op de bosgrond.   De jonge stammetjes hebben er best van te lijden. Je ziet zelfs de hoefafdrukken. Op een weitje verderop liepen drie reegeiten te grazen. Bij een ander landje zagen we nog een re...

 Dit jaar is het tien jaar geleden dat de eerste Chromebook het levenslicht zag. De Chromebook was een revolutie in computerland: hij was licht, snel, veilig en hij was helemaal ingericht voor het werken op het internet. Google had hiervoor een kantooromgeving gecreëerd met opslagruimte (de Google Drive), een tekstverwerker (Google Documenten), een spreadsheetprogramma (Google Sheets), een presentatiemaker (Google Presentaties), Google foto's, Google Maps en nog wat andere programma's. Deze omgeving was (en is nog steeds grotendeels) gratis voor 'gewone mensen' en is tegen betaling beschikbaar voor bedrijven.  Slechts weinigen konden toen bevroeden dat het werken op internet (waarover toen schamper werd gelachen) zo'n grote vlucht zou nemen. Inmiddels zijn er miljoenen Chromebooks en aanverwante apparaten verkocht en maken de onderwijswereld, het bedrijfsleven en miljoenen 'gewone mensen' dagelijks gebruik van deze producten en diensten. Ik zal je niet vermo...

Deze keer ben ik er alleen op uitgetrokken. Ik had een stuk van het Dwingelderveld uitgekozen dat behoorlijk buiten de route van de meeste toeristen ligt. Ik verwachtte dan ook weinig mensen te zien. Dat is uitgekomen: tijdens mijn twee uur durende wandeltocht ontmoette ik twee wandelaars, drie fietsers en twee ruiters. Wat ik wél zag, zie je hieronder. Het was van alles wat. Het begon met twee kieviten, heel ver weg op een drooggevallen randje in een ven. Op de achtergrond zie je de radiotelescoop. Even verderop zag ik een grote zilverreiger. Op het zandpad zag ik deze Gewone wegwesp, ook wel roodzwarte borstelspinnendoder genoemd. Hoog in de lucht vloog een buizerd. Ik volgde hem een tijdje met de camera. Ineens zag ik iets vallen...  Geen idee wat het was. Het was geen poep. Een braakbal lijkt me ook niet waarschijnlijk. Was het een pluk haar van een prooi die hij gevangen had? Een eindje verderop zag ik de sporen van een das. Het lijkt zo net alsof de sporen óp het zand li...

Volle maan. Het was prachtig weer: windstil, heldere lucht en lekker fris na die warme dagen van vorige week ;-) Dus gingen we er na het eten nog even op uit om de Volle maan te bewonderen. We fietsten naar het Kloosterveld. Je hebt daar een mooie horizon, geen lichtvervuiling en je hoeft er niet op de paden te blijven. We kwamen net na zonsondergang aan. De maan was dus net op. Je ziet hem vlak boven de horizon staan. Hier dus, achter het berkenbosje. In het westen gloeide de hemel nog na. Om het licht op de foto net zo te krijgen als het in werkelijkheid was, moest ik ongeveer 2,7 stop onderbelichten. We hoorden in de verte de kraanvogels roepen. Op zo'n moment waan je je ergens heel ver weg... Wonderlijk dat je de maan zo goed kunt zien. Wat de techniek al niet vermag... Op een gegeven moment zagen we zelfs drie manen. Een prachtig gezicht. Voldaan gingen we weer naar huis. Het blíjft genieten hier in Drenthe...

Ook in Drenthe heeft het de afgelopen week gesneeuwd en gevroren. Het was even wennen, maar toen we eenmaal naar buiten gingen, was het puur genieten! Je kunt de winter op heel veel manieren vastleggen. Ik heb er voor gekozen om de dieren rond ons huis en de sporen in de omgeving te laten zien. Het begint natuurlijk met ons eigen huisje. Ziet dat er niet vredig uit? Ook wij hadden stuifsneeuw: Het lijkt niet erg hoog te liggen... ...maar van binnenuit gezien, ligt er best wel veel. Dit lijkt wel een eendensnavel ;-) Natuurlijk strooiden we ruimhartig vogelvoer in het rond. Daar kwam van alles op af: Mannetjesvinken, de mussengroep die het hele jaar rond het huis bivakkeert, , een van de twee merelmannen, vrouwtjesvinken, Een groenlingman (hier achter een huismusvrouwtje), merelvrouwtjes (hier achter een huismusmannetje), en in de buurt zaten twee houtduiven te kleumen. Rondom Ruinen zelf was genoeg te zien: Een schoolklas in het maïsveld Een verkleumde blauwe reiger in de sneeuw Wallen...