De blog van René Stout

Vandaag hebben we de eerste citroenvlinders van het jaar gezien. Maar ook bijen, hommels, ruggenzwemmers, zwarte waterkevers en de groene kikker. Zij stellen zich even voor.... Je ziet de citroenvlinder bijna nooit stilzitten. Hij vliegt voortdurend door zijn territorium heen en weer. Het is dan ook een hele klus om hem op de foto te krijgen. Dit was het beste wat ik er vandaag van kon maken. En daar is de eerste groene kikker. Hij is sterk vermagerd: zijn rug is hol in plaats van bol. Hier kun je goed zien hoe ingevallen zijn lijf is. De bijen van de buren zijn ook wakker, net als de tuinhommel. Zijn geel past mooi bij het saffraan van de krokussen. Pas later ontdekte ik dit kevertje. Via waarneming.nl kwam ik er achter dat het een grasgoudhaantje is. Met dank aan Jan Cuppen. Deze gewone geelrand ging zijn geluk elders beproeven.

Ik ben dan wel klein, maar ik mag er zijn! Vroeger kende iedereen me. In hete zomers schijn ik van het dak te vallen. Niet dat ik daar zelf ooit iets van gemerkt heb hoor, maar ja, als mensen zoiets zeggen, moet het wel waar zijn. Toch? Maar nu even over mij. Ik ben al jaren onder de pannen bij de familie Stout. Ze hebben zelfs een mooi roostertje voor mijn deur gelegd, zodat mijn jongen niet in de goot belanden. De meeste mensen zien me niet zitten. Letterlijk dan, omdat ik zo klein ben en door mijn bruin-grijze jas nauwelijks opval. Bij de mussendames is dat heel anders, tenminste, in de lente. Maar ja, daar doe ik dan ook wel wat voor: Ik haal mijn patsersjas uit de kast, klop hem helemaal schoon en schudt hem goed uit, zodat de voering mooi bol staat. Een knap wijffie dat daar omheen kan! Over een week of twee is het weer gebeurd. Dan gaan mijn vrouw en ik het interieur opknappen en komt er weer een generatie huismussen bij. Maar dat zien we dan wel. Nu eerst even l...

Er leven er duizenden bij ons in de buurt, maar toch is het iedere keer weer een genot om ze te zien: reeën. Deze liepen in De Wieden te grazen. Twee bokken en twee geiten. De bokken hebben het fluweel nog om de geweien zitten. Prachtig!

Gisteren hoorde ik op het nieuws over de komeet Lovejoy. Een beetje laat, want hij is al maanden te zien. Maar ja: beter laat dan nooit. Dus toog ik met kijker, camera en statief naar buiten om te kijken of ik hem ook kon zien. En wat ben je op zo'n moment weer blij dat je in Drenthe woont: hier is de lucht écht donker en zie je op een avond zonder maan overweldigend veel sterren. Prachtig! Het was, zoals al aangekondigd, lastig om hem te zien: het is maar een klein, groenig vlekje. Maar na wat speuren en zoeken vond ik hem. Nu nog een goede foto maken. Dat viel mee en tegen. Mee doordat ik in de zoeker de sterren haast nog beter kon zien dan met het blote oog. Tegen doordat, als je stevig inzoomt, een sluitertijd van langer dan een seconde al tot strepen op de foto leidt. Dan besef je pas hoe snel de aarde draait! Iets rechts van het midden zie je een wazig vlekje. Dat is de komeet. Als je op de foto klikt, wordt hij groter. Dan kun je het iets beter zien.

De mensen die ons kennen, weten dat we allebei veel van de natuur houden. Dat is een mooie overeenkomst. Graaf je wat dieper in dit onderwerp, dan zul je zien dat er wat verschillen zichtbaar worden als het gaat om de beleving ervan. Neem nu bijvoorbeeld muizen... Als je muizen in de vrije natuur gadeslaat, is het een genot om ze te bekijken: ze scharrelen rond over en onder takken en bladeren, en als ze een nest hebben, kun je het treffen dat je ziet dat ze gras, mos of eten dat ze gevonden hebben, naar het nest brengen. Zo heb ik eens, zittend op een bankje in het park Sorghvliet in Den Haag, een kwartier lang zitten kijken naar een muis die op nog geen twee meter van mij vandaan grassprietjes naar zijn holletje sleepte. Of neem die kampeerweek in Drie op de Veluwe, waar een bosmuis op vijf meter van de tent in het bos een holletje had. Na een tijdje wisten we precies welke route hij steeds volgde op zoek naar eten. Muizen eindigen vaak in de maag van een vos, uil, ooievaar o...

Ik had het al zo vaak tevergeefs geprobeerd: Ubuntu installeren naast Windows 8. Het lukte steeds maar niet. Ik moest de BIOS aanpassen, dat bleek uit allerlei tips op het internet. Maar wat ik ook probeerde: ik kon niet van een usb-stick starten, en toen dat eindelijk lukte, kreeg ik tijdens het installeren de melding dat Ubuntu Windows niet zag staan, en kon ik niet verder zonder Windows van de PC te vegen. En dat wilde ik nu ook weer niet, want voor sommige dingen heb je Windows gewoon nodig. Tot vanochtend: toen vond ik de uitgebreide handleiding van Pjotr. Pjotr is een doorgewinterde Linux-gebruiker en weet precies waar gewone mensen als ik tegenaan kunnen lopen. Dat niet alleen: hij komt ook met begrijpelijke, volledige en werkende oplossingen! Hartelijk dank, Pjotr, je hebt een blij man van me gemaakt! Zijn website bevat heel veel informatie en iets minder structuur. Daarom heb ik hier de pagina's waar ik gebruik van heb gemaakt, even op een rijtje gezet. Hie...

Vorige week ging ik even bij Paul langs. Terwijl we over van alles en nog wat zaten te praten, vloog er ineens een vlinder door de kamer. Hij ging op een schemerlamp zitten en bleef daar. Natuurlijk pakte ik mijn camera en probeerde hem vast te leggen. Dat viel niet mee, want hij zat vlak onder de lampenkap. Twee foto's waren duidelijk genoeg om hem te kunnen determineren. Gelukkig vond ik op waarneming.nl een melding met foto, dus ik had geluk. Het is een agaatvlinder, een prachtige nachtvlinder die in twee generaties het jaar doorkomt. Dit was er dus een van de wintergeneratie. Je ziet het: altijd en overal  kun je ineens een onverwacht genoegen beleven... Prachtige kleuren, inderdaad agaat-achtig.